|
|
Liverpool fortuinlijkst in doelpuntrijke finale
De club die nooit alleen loopt, kreeg woensdag in Dortmund, vocaal bijgestaan door bijna dertigduizend meegereisde fans, zijn waardigheid terug en legde aldus het fundament voor een (mogelijk) nieuwe dynastie. Zeventien jaar nadat Liverpool voor het laatst het continent zijn wil had opgelegd, door het winnen van de Europa Cup I, eiste de ploeg opnieuw een Europese beker op, de iets minder prestigieuze UEFA Cup. Het Spaanse Alavés werd met 5-4 verslagen.
Via de golden goal in de 118de minuut van Geli in het eigen doel legde Liverpool beslag op de UEFA Cup, na een wedstrijd waarin alle denkbare ingrediënten van topvoetbal voor een zeldzaam spektakel zorgden. Het was niet de eerste stunt van de winnaar. In de aanloop naar de finale had de Engelse ploeg al respect afgedwongen door AS Roma en Barcelona te overmeesteren. In Alavés werd gisteren een kundige danspartner gevonden voor een meeslepende epiloog.
In Dortmund trakteerden Liverpool en Alavés de liefhebbers op een eindstrijd die een trendbreuk vormde met het voorbije decennium. Verlamd door grote commerciële belangen mondden voorgaande finales - zowel in de Europa Cup I als in de UEFA Cup - veelal uit in zouteloze schaakwedstrijden tussen coaches wier ego's geen nederlaag verdragen. Ook bij 3-3, bereikt na zestig minuten, zagen Liverpool en Alavés geen reden de handrem aan te trekken.
Coach Houllier bracht in het laatste half uur met Robbie Fowler vers bloed in de aanval, een voorbeeld dat prompt gevolgd werd door zijn collega Esnal die spits Pablo de wei instuurde. Curieus was wel dat bij de Spanjaarden Moreno ondanks twee doelpunten plaats moest maken. Met hun offensieve maatregelen dienden Houllier en Esnal de criticasters van repliek die beide teams vooraf als luizige counterploegen hadden gekarakteriseerd.
De Spanjaarden toonden zich mentaal schier onbreekbaar. Tot driemaal toe veerde Alavés in de reguliere speeltijd op, nadat Liverpool achtereenvolgens een 2-0, een 3-1 en een 4-3 voorsprong had genomen. Zonder schroom, en met Jordi Cruijjf als één van de voornaamste inspirators, bracht Alavés echter de balans weer in evenwicht. Zijn beste actie bewaarde Jordi voor de 89ste minuut toen hij na een hoekschop van Pablo de 4-4 tussen de palen kopte.
De eerste kwaliteitsinjectie was al na drie minuten gegeven door Liverpool en kwam van de voet van McAllister. Zijn vrije trap krulde langs drie verdedigers en landde op het voorhoofd van Babbel die eenvoudig raak kon koppen (1-0). Het bleek nog maar een glimp te zijn van het vernuft dat in de voeten van de 37-jarige middenvelder schuil gaat.
De verrassende openingszet dwong Alavés de gangbare defensieve principes overboord te zetten. Met vijf verdedigers en één spits getuigde Esnal op voorhand inderdaad van een destructieve strategie, maar na twintig minuten achtte ook hij zich verplicht zijn ploeg naar het front te dirigeren. Op dat moment had Liverpool de marge door Gerrard reeds verdubbeld. Esnal haalde verdediger Eggen naar de kant en bracht aanvaller Ivan in het veld. Het verhoogde de amusementswaarde.
De gewijzigde veldbezetting had een heilzame uitwerking op de Basken. Met de komst van Ivan ontdekte Jordi Cruijff plots meer aanspeelpunten in de voorhoede. De opvallendste impulsen kreeg Alavés evenwel van verdediger Contra. Zijn rushes over de rechtervleugel brachten Liverpool ernstig in verlegenheid en bezorgden Alaves na 27 minuten nieuwe moed toen invaller Ivan een voorzet achter Westerveld kopte: 2-1. Drie minuten na rust nam Moreno een voorzet van Contra dankbaar in ontvangst (3-2). Weer drie minuten later scoorde Moreno uit een vrije trap de gelijkmaker: 3-3.
De smaakmaker in het Westfalen-stadion was echter een 37-jarige, kalende middenvelder, Gary McAllister. Vorige zomer haalde Houllier hem naar Liverpool in de wetenschap dat de grillige prestatiecurve van zijn jonge selectie slechts gestabiliseerd zou kunnen worden door een sluwe strateeg. Voor het oog van Europa bewees McAllister het gelijk van zijn coach. In drie van de vier treffers had de routiner een aandeel: de 1-0 (Babbel), de 3-1 (McAllister zelf uit een strafschop) en de 4-3 (Fowler).
Het was vanuit die optiek logisch dat het laatste woord ook aan McAllister was. Drie minuten voor het verstrijken van de verlenging slingerde de veteraan een vrije trap voor het Spaanse doel waar Geli het onheil trachtte af te wenden. Zijn poging de bal weg te werken, mislukte volledig waarna doelman Herrera het nakijken had. Prompt hieven de Britse fans het clublied You'll never walk alone aan.
|
Code:
DORTMUND: UEFA Cup, finale:
Liverpool (Eng) - Deportivo Alavés (Sp) 5-4 na verlenging.
4. Babbel 1-0, 16. Gerrard 2-0, 27. Alonso 2-1, 41. McAllister 3-1 (strafschop), 48. Moreno 3-2, 51. Moreno 3-3, 73. Fowler 4-3, 89. Cruijff 4-4, 117. Geli 5-4 (eigen doel).
Scheidsrechter: Veissière (Fr).
Toeschouwers: 50.000.
Rode kaart: 99. Magno (Alavés/2x geel), 116. Karmona (Alavés/2xgeel). Gele kaart: Babbel (Liverpool), Astudillo, Contra, Herrera (Alavés).
Liverpool: Westerveld; Babbel, Henchoz (56. Smicer), Hyypiä, Carragher; Gerrard, Hamann, McAllister, Murphy; Heskey (65. Fowler), Owen.
Alavés: Herrera; Contra, Eggen (23. Alonso), Karmona, Geli; Tomic, Desio, Tellez, Astudillo (46, Magno); Cruijff, Moreno (65. Pablo).
http://www.youtube.com/watch?v=SM67XkqZ-Wg&feature=related
Knotsgekke wedstrijd was het 
|
14-12-09, 20:51
.
De UEFA Cup finale in 2001 [Liverpool-Alaves]
