Columns

[Tomasso]

Ik wist niet zo goed waar deze te plaatsen, dus dan maar hier. Ik vraag alle creatieve mensen, die bereidt zijn om een column te schrijven, er ook eentje te schrijven. Laat je schrijftalent zien aan ons en wellicht gaan we er gewoon meer mee doen

[Tomasso]

Onder het motto: TS begint, begin ik. Schiet me maar af

Puur Denk je eens in dat de mevrouw waar je vandaan komt een ander beroep had gekozen. Misschien was ze kapster, lerares of had ze inmiddels gewerkt bij één van de geweldige adviesbureaus. Wellicht had ze een nog ander beroep gekozen, eentje die elke dag verschilt, eentje die elke dag, neem ik aan, genot brengt. Misschien was ze het oudste beroep der aarde gaan beoefenen. Vervolgens heet je Luinge, Blom of Nijhuis en was je een scheidsrechter in de Nederlandse Eredivisie. Ben je dan beledigd als de waarheid wordt gezongen van de tribunes? Hiermee wil ik niet impliceren dat de moeders van deze heren dit vak beoefenen of hebben gedaan, maar waar leg je de grens? Een homofiele politieagent die voorbij loopt homo noemen, is dat fout? Kan je dan een boete toevoegen aan de verzameling? Een joodse burgemeester joods noemen, mag dat? Een vrouwelijke Marokkaan, is dat een kutMarokkaan? Een jongeman met meer caroteen dan menigeen van zijn middelbare scholieren, is dat een rooie? Men roept wel eens dingen uit frustratie, in het heetst van de strijd, aangemoedigd door pure emotie, die men achteraf gezien anders had willen zeggen. Maar het komt wel voort uit pure emotie. Want dan is de mens het eerlijkst, dan is men niet politiek correct, dan komen de ware gevoelens naar boven. Deze pure emotie kan naar boven komen bij verschillende situaties in het gevarieerde en drukke leven. Wanneer je te horen krijgt dat je vrouw de buurman al maanden bezoekt in de nachtelijke uurtjes dat jij je meldt voor de nachtdienst op je werk. Of als één van je vrienden ten onrechte wordt aangepakt door voorbijgangers. Of bij voetbal. Voetbal is een aparte sport, het is de grootste sport ter wereld, maar tegelijkertijd kent voetbal ook vele haters. Je houdt van voetbal, of je doet het niet. Dan hou je van hockey, tennis, schaatsen, skûtsjesilen of een andere suffe sport. Maar de beleving van voetbal zal je niet terugvinden bij een andere sport in Nederland. Voetbal gaat om intimideren, vernederen, overklassen en overwinnen. Zowel als speler, trainer en publiek. Voetbal is ontspanning en billenknijpen tegelijk. Voetbal is zwart en wit. Voetbal is waardeloos, maar mooi tegelijk. Voetbal is pure emotie. De ene aanhang toont meer emotie dan de andere club, maar die emotie blijft in haar pure vorm. En aangedreven door die emotie, bijt je je nagels eraf gedurende 90 minuten, geef je je stembanden dezelfde toekomst als de Space Shuttle Columbia, spring je net zolang tot men in Groningen weer een lichte aardschok voelt. Je moedigt aan, maar scheld er ook op los. Op de tegenstander, de scheidsrechter, het bezoekende publiek of je eigen spelers. Soms ook op het eigen publiek. Dit zijn dingen die bij het voetbal horen. De gemiddelde voetbalsupporter doet een ware gedaanteverandering zodra dat stadion in zicht is, zodra het gras wordt geroken. Zodra men de zoveelste joint meerookt en nog de druppels bier uit het haar opvangt. Doordeweeks een driedelig pak, ‘s zondags een ordinaire idioot. Maar wel een idioot die weet wat hij wilt. Die idioot is er eentje die te vergelijken is met een relatie tussen de dochter - van wie de ouders een hoge plek noteren in de Quote 500, enkel shoppen bij Burberry, waarbij de vrouw doorgaans meer sieraden draagt dan “Baah� Baracus zoals H.M. Murdock hem ooit eens noemen, ene Alfred als persoonlijke huishulp hebben en in veel te dure Bentley rijden om maar op te vallen - en een jongeman die de dagelijkse tijd verspilt onder het genot van een slap bakkie diarree, waar ze de naam koffie aan hebben gegeven, in de truck van de plantsoendienst. De schoonfamilie wil die relatie niet en hekelt de jongeman. De jongeman is niet de meest nuchtere die de dochter uit had kunnen kiezen uit de grote vijver, maar toch houdt ze zielsveel van hem. Gehaat door velen, maar toch is er altijd wel iemand die met je mee gaat. Zo eentje is de voetbalsupporter ook, zo’n idioot: gehaat en geliefd. Een idioot die met z’n ganse hart van z’n club houdt. Een idioot die blind is van de overweldigende liefde voor de club en alles zal doen om deze liefde te kunnen aanhouden tot de dood elkaar scheidt. Die land en wereld afreist voor z’n club. Deze idioot maakt het voetbal zo schitterend om te beleven. Deze idioot maakt mij ervan genieten. Want zelf ben ik er ook zo één. Elke week zitten we er weer met duizenden, even mogen we anders zijn. Even mogen we uit het dagelijkse leven. Even mogen we. Laten we deze idioot koesteren, ons allemaal. Je mag elkaar haten of van elkaar houden, maar samen maken we het voetbal tot wat het is. Pure emotie. T.

[De KnikkerKoning]

Alle onderwerpen of over voetbal? Ik wil wel wat proberen als ik zin heb.

[denthemen]

Alles wat je wilt

[methodmich]

Heb er wel één ingeleverd bij een andere site nu. Zal even wachten tot ie daar is gepubliceerd, dan kan ik hem hier ook nog wel plaatsen.

[Tomasso]

Niemand met kritiekpunten? Negatief en positief mag beide he

[Plato]

Ik heb in het verleden voor een andere site columns geschreven, ik wel binnenkort wel een keer een poging wagen, vandaar deze verkapte tvp.

[methodmich]

Nou, nu kan ie wel, is elders gepubliceerd:

Faillissement van de Jupiler League Het was droog en de zon deed voorzichtige pogingen door de wolken te breken, afgelopen zaterdagmiddag op sportpark Houtrust in Scheveningen. Het veld was door de regenval eerder die week nogal drassig en lag bezaaid met herfstbladeren. Er stond een kraampje waar worst te koop was. Het was de welbekende Hema-worst, volgens een handgeschreven bordje. Voor twee euro vijftig verkrijgbaar. Vochtige worsten, begreep ik later. Reclameborden riepen ons op om beachclub Peukie te bezoeken. Ondanks dat de omroeper probeerde de sferen op te roepen die bij een bezoekje aan het strand horen, door bijvoorbeeld de kraker “Is dit de weg naar Scheveningen?� te draaien, leek het geen aanlokkelijk idee. Het waaide veel te hard. Eigenlijk geen ambiance waar je twee dertigers verwacht, die samen bijna 800 wedstrijden in het betaald voetbal afwerkten. Ooit waren ze ploeggenoten bij RKC Waalwijk, Rick Hoogendorp en Joeri Petrov. Nu kwamen ze in actie namens Scheveningen en ASWH, een ontmoeting in de Hoofdklasse A van de zaterdagamateurs. De begroeting vooraf was hartelijk. Ze spraken even samen. Tijd zat, want zowel Hoogendorp als Petrov begon als reserve. Ploeggenoten die niet verder kwamen dan het tweede elftal van een profclub startten wel in de basis. Ingehaald door de tijd, last van pijntjes. De jaren beginnen te tellen, zegt men dan. Niet eens zo gek lang geleden was dit een redelijk ondenkbaar tafereel geweest. Natuurlijk gingen er ex-profs naar de amateurs, maar vaak waren die dan al ouder of minder bekend. Zowel Hoogendorp als Petrov heeft toch een behoorlijke staat van dienst. Lees de voorbeschouwingen van tegenstanders er maar op na, dit zijn de eerste spelers die genoemd worden. Maar waar clubs uit de Jupiler League ooit nog graag spelers met veel ervaring in de ploeg opnamen, daar zie je dat nu nauwelijks nog. Eredivisieclubs die massaal talenten stallen bij clubs waar een samenwerkingsverband mee is en de aanwezigheid van jonge spelers, die op amateurbasis in zichzelf investeren, zoals dat zo mooi heet, zorgen dat de Jupiler League drastisch verjongd is. Sportief gezien hadden Hoogendorp en Petrov vast nog hun waarde kunnen hebben voor clubs op het tweede profniveau, maar ze zijn te duur. Deze spelers hebben een andere uitgangssituatie dan de jonge talenten, die het nog op kunnen brengen om bijna geld mee te moeten nemen voor een kansje. En dus is het tegenwoordig niet meer zo vreemd om bij een willekeurig duel in de Hoofdklasse ineens bekende gezichten te zien. Met slippers aan de voeten, voor een paar honderd man. Zullen zij de romantiek van het voetbal zien in houten banken in de kleedkamers? In herfstbladeren op het niet bepaald egale veld? In warme, druipende worst? Het had ergens iets potsierlijks om Hoogendorp vooraf aan zijn ploeggenoot Dennis Jos, een bonkige verdediger, te horen vragen of hij misschien nog een kopje koffie mocht halen boven. Jos bevestigde, tussen het uitwisselen van stapverhalen en andere anekdotes met geschorste medespelers door, dat Hoogendorp dat best even mocht. Nee, het enige dat misschien vaag deed denken aan de juiste ambiance was de aanwezigheid van Ajax-trainer Martin Jol als toeschouwer. Het bleef die middag overigens nul tegen nul. Hoogendorp speelde een helft, Petrov ruim twintig minuten. Groot was hun inbreng niet. Zo stonden deze twee spelers afgelopen zaterdagmiddag eigenlijk onbedoeld symbool voor het faillissement van de Jupiler League. Het publiek zag het al niet meer. Dat zocht de warmte van de kantine. De hoekvlaggen werden al van het veld gehaald.

[Keltie]

Grappig..

[Beschouw]

Mich heeft groot gelijk. Voor een fiks aantal clubs in de JL is het straks over en sluiten.
Wat deed Martin Jol daar trouwens? Ik weet ook wel dat hij trainer is geweest van Scheveningen, maar misschien was hij stiekem toch aan het scouten.

[size=xx-small]Zal woensdag ook een column plaatsen.[/size]

[methodmich]

Nou, wij hebben wel goede spelers en Scheveningen ook, maar scouten lijkt me toch niet echt hoor.

[Beschouw]

Reiger Mike Kortsmit, de spits van SC Botlek heeft de meest vreemde loop van alle voetballers die ik ooit gezien heb. Als de bal ver van hem vandaan is en hij kuierend positie kiest, is het alsof je een reiger ziet lopen met kauwgom onder de poten. Ledematen zwabberen alle kanten op en de schouderpartij beweegt als een zeilboot op stormachtig water. Vijandelijke verdedigers die hem in de gaten moeten houden, lopen grote kans zeeziek te worden. Met de bal aan zijn voet, versnelt Mike en daarmee verandert zijn motoriek rigoureus. Dan loopt de vergelijking met een reiger mank. Op zulke momenten lijkt hij meer op een slang, maar wel eentje die een bezemsteel heeft ingeslikt. Moeilijk van de bal te krijgen probeert hij zich ietwat houterig voorbij de ene tegenstander na de andere te kronkelen, wat trouwens lang niet altijd lukt. Wie hiermee concludeert dat die Kortsmit er niet veel van zal kunnen, moet toch maar eens een wedstrijdje van Botlek bezoeken. Mike heeft dit seizoen al tien keer gescoord en daar waren wonderschone treffers bij, zoals de onverwachte uithaal in de draai tegen Bernisse, twee maanden geleden. Zaterdag zag ik Mike weer eens aan het werk, thuis tegen Rockanje. De wedstrijd was niet veel soeps en Mike liep er verloren bij, hevig schommelend als altijd. Lang, heel lang leek hij in de zak te zitten bij Roberto Groen, zijn directe tegenstander. Die jongen voetbalt zijn thuiswedstrijden op sportpark Drenkeling en daar aan de kust zijn ze niet zo snel zeeziek. Tot de 87e minuut was Mike weer de reiger met kauwgom, de boot in zwaar water, de slang waarbij de bezemsteel nog niet verteerd was. Maar toen speelde hij zich vrij aan de linkerflank door in een flits een paar man te passeren en zette feilloos voor . Die bal werd binnengetikt en daarmee sleepte Botlek alsnog de buit binnen. Zelfs een onzichtbare Kortsmit heeft dus zijn waarde voor de ploeg.

[Nico]

hehe.. ook een mooie

[methodmich]

Leuk stukje, lijkt me een toffe spits!

[methodmich]

Nog één van onze clubsite, al is dat misschien te clubgebonden:

Gelukkig hebben we de beelden nog Af en toe wil ik de DVD nog weleens opzetten. De DVD van de landstitel in 2005. Mooie foto’s, ondersteund door sfeervolle meezingers. Een mooie herinnering aan een geweldige prestatie van ASWH. Toch is er een deel op de DVD waar ik eigenlijk toch altijd gemengde gevoelens bij heb. Dat is het beeldmateriaal dat af en toe door de foto’s heen gemonteerd is. Bewegende beelden van fraaie goals. Prima dat het op de DVD staat, maar soms vind ik het jammer. Omdat de beelden je eigen herinnering soms zo hardhandig omver kunnen helpen. Want in mijn beleving was de inleidende aanval richting de beslissende strafschop van Izaäk Verhoeven namelijk veel mooier dan die op de beelden lijkt. In die tijd, we spreken 2005, was er in Nederland een jeugdwereldkampioenschap bezig. Quincy Owusu-Abeyie, zou voor de quiz best een goede zijn trouwens, stal toen de show met flitsende slaloms en sprints langs de zijlijn. Tijdens de wedstrijd had ik het gevoel dat Sjoerd van der Waal als een soort Sliedrechtse Quincy het hele veld oversnelde en daarna onreglementair werd gestuit. Een prachtige run. Op de beelden valt dit wel mee. De actie van Van der Waal is nog altijd knap, maar ziet er wat trager en hobbeliger uit dan ik het voor ogen had. In die zin zijn beelden dus soms eigenlijk meer vervelend. Maar sinds dit seizoen gebruikt ASWH ze voor de wedstrijdanalyse. Bij thuisduels wordt er gefilmd en krijgt trainer Willem Leushuis de beelden op DVD. Die worden in de nabespreking dan ingezet. Er wordt getoond wat er goed ging en waar ruimte voor verbetering ligt. Wat ging er mis bij een tegengoal of gevaarlijke kans voor de tegenstander? Met de beelden kun je het haarfijn bekijken. Even stilzetten op een bepaald punt, even herhalen. Zo ook de eigen doelpunten. Wat deden we daar goed? Of waarom leverde een goede actie net geen goal op? Het terugkijken levert soms hilariteit op. Met name linksback Ivar Eltenberg blijkt stiekem regelmatig vrij te staan als hij mee opgestoomd is richting de vijandelijke goal, maar we hebben dit seizoen al diverse beelden gezien waarop medespelers hem over het hoofd lijken te zien. Zeker bij het terugzien van de beelden kan Ivar het soms niet geloven. Dan gaat een ander nog proberen liggend te scoren… Ook is goed te horen wat er geroepen wordt. Dan schreeuwt Willem Leushuis iets naar een keeper die de bal na het uitschieten voor een blessurebehandeling niet netjes terug naar ASWH trapt, waarop je direct de aanvoerder ziet reageren. Mooie acties, dribbels, voorzetten en goals worden soms voorzien van leuk commentaar. Kortom, als middel om het spel te analyseren is het ideaal. Helaas is het voor de supporters nog niet zo makkelijk om mee te genieten. Natuurlijk, zij die de wedstrijd hebben gezien, weten alles wel. Maar er zijn soms ook mensen die een wedstrijd missen. Willen zij alsnog zien hoe die fraaie goal van Henk Roeland tegen RVVH nu eigenlijk ging? Dan weten ze het nu nog niet. Het plaatsen van de samenvattingen op onze fraaie site gaat helaas minder snel dan gehoopt. De beelden van Noordwijk en ARC zijn te zien, die van DOTO zijn veranderd in een beeld van vorig seizoen, en RVVH en TOGR ontbreken nog. Gaat vast wel goed komen, maar is toch jammer. Er zijn zat spelers en supporters die dit graag nog eens zouden zien. Het is namelijk leuk om je club nog eens in actie te zien. Dat kan dan bij uitduels af en toe via TV West en bij thuisduels zou dat dan via de site van ASWH kunnen. Al past er wel een waarschuwing bij. Goals blijken soms toch minder fraai dan je had gedacht, acties ook. Dan wint je eigen herinnering het toch van de harde werkelijkheid. In die zin is het misschien wel goed dat de misschien wel mooiste goal van ASWH dit seizoen nergens te zien is. De pass van Sander Barragan over een meter of veertig en de heerlijke lob van Henk Roeland over doelman Jim Nederhand, uit bij Katwijk. Laat me dat beeld maar vasthouden.

[methodmich]

Ook te lezen op www.voetbalrotterdam.nl

Scouten op lengte Zo eens in de zoveel tijd wordt er weer eens een onderzoek gedaan over voetbal. Want hoewel de sport natuurlijk nog altijd zwaar beïnvloed wordt door toeval, blijft het een populair onderwerp om een bijna wetenschappelijk onderzoek naar te doen. Afgelopen week dook in diverse media ineens een rapport op van twee Rotterdamse studenten. Zij hadden overtredingen bestudeerd en trokken de conclusie dat lange spelers bij onduidelijke overtredingen gemiddeld vaker als schuldige worden aangewezen. Interessant. De heren hadden ruim 120.000 overtredingen bekeken, gemaakt in de afgelopen zeven seizoenen van de Duitse Bundesliga – veel schwalbes, ben je dan al geneigd te denken -, de Champions League en de laatste drie WK’s. Lijkt me nog best een zwaar onderzoek. Beelden bekijken, turven op je papier wie de overtreding tegen kreeg van de scheidsrechter, inschatten of die speler langer was dan degene op wie hij de overtreding gemaakt zou hebben, bij onduidelijkheid weer terugspoelen, samen bespreken wie het nu was en dat dus van een enorm aantal overtredingen. Maar goed, het leverde uiteindelijk een heldere conclusie op. De lange heeft het altijd gedaan. Overigens namen supporters die mening, blijkens het onderzoek, vaak even makkelijk over. Een verklaring werd ook gegeven. Wie snel moet beslissen, en dat moeten scheidsrechters, gaat in een onduidelijke situatie af op zijn gevoel. Een langere speler valt meer op en onbewust zouden de arbiters dat dan meenemen in hun beslissing. Het werpt direct een ander licht op een hoop zaken. Nu begrijp ik waarom Louis van Kleef bij ASWH en ongetwijfeld nu ook bij DOTO zo vaak terug wordt gefloten in duels. Hij is lang. Dan hoef je niet eens iets te doen, want dan heb je de schijn dus al tegen. Je snapt ook direct waarom scheidsrechters spelers als Arne van Gelder, Marcel de Bruijn, Kevin Vink en noem al die lange spitsen maar op vaker terugfloten dan kleinere aanvallers. Ik vond de prestaties van Capelle dit seizoen al knap, maar nu vind ik het nog knapper. Want jongens, je zou Kristian Adelmund, Patrick Molendijk en Marwin Richard in je ploeg hebben. Die zijn met zijn drieën bijna zes meter lang. Dan krijg je dus meer overtredingen tegen, als het onderzoek klopt. Als je dan nog zo vaak wint, dan doe je dus iets goed. Je vraagt je direct af waarom veel clubs zo graag een lange spits willen hebben. Als aanspeelpunt ja, maar wat heb je daaraan als hij allemaal overtredingen tegen krijgt? Lang leve de kleine elftallen. Barcelona won de Champions League. Niet door het fantastische spel, maar doordat Messi, Xavi en Iniesta zo klein zijn. Veel meer vrije trappen mee! Hoe die kleine mannetjes die dan uiteindelijk uitbuiten tegen hun langere opponenten doet niet ter zake. Scouten op lengte heeft door dit onderzoek een compleet andere lading gekregen. Echter, er speelt nog meer in het voetbal. Lengte is één ding. Ik zou ook wel eens een onderzoek willen zien dat leert of bijvoorbeeld roodharige spelers vaker bestraft worden dan blonde spelers. Krijgt de stevigste voetballer in een duel eerder een overtreding tegen dan de iele speler? Speelt de kleur van de schoenen een rol? Van het tenue? Volgens mij wel, meen me te herinneren dat rode shirts vaker de pineut zouden zijn. Eventueel, maar dan begeef je je als onderzoeker op glad ijs, een onderzoek doen naar overtredingen en afkomst? Pas als je die gegevens allemaal hebt, kun je een ideaal team smeden. Een team dat alleen maar vrije trappen mee zal krijgen. Zet daar dan een goede keeper bij, die de inzetten van de tegenstander stopt, en een speler die per jaar tien keer scoort uit een vrije trap en je wordt kampioen!

[tong80]

Leuke column

[Yeahinho]

Bijbaantje En alweer ligt mijn krant doorweekt en te laat bij de buurman op de mat. Ik heb geluk; deze keer is de krant nog van vandaag. Sinds enkele weken heb ik een nieuwe krantenjosti gekregen. Vast weer niet eentje met een wiskundeknobbel. Kranten bezorgen is tegenwoordig ook zo verdomde ingewikkeld zonder TomTom. Eén krantje, voor 8.00 uur in het gleufje van nummer 40. Dus geen half doorweekt krantje ergens tussen 10.00 en 16.00 op de mat bij nr. 36. Goed personeel is in deze tijd nog zeldzaam. Dit was waarschijnlijk ook de gedachte van Johan Derksen toen de UEFA zijn boulevardjournalistiek bestempelde met 'geruchten'. Glossy dus, rijp voor de Story. Dankzij diepgravend speurwerk van de VI durft nu half Aziatisch Nederland op de tribune zijn mobieltje niet meer op te nemen. Bang om gelyncht te worden door een woedende menigte van mensen die dit blaadje allemaal iets te serieus nemen. Een mooie complottheorie, alleen jammer dat de bewijslast slaat als kut op Dirk. Zo blijkt maar weer dat goed personeel duur betaald is en als je ze al hebt, nog verdomde lastig te behouden. De Headhunters van FC Baku Azerb hadden hun oog laten vallen op de man met de eeuwig slechte corner. Borat Barakat zag een buitenlands avontuurtje wel zitten. Hij werd lekker gemaakt met twee kamelen en vertrok naar het verre Oosten. De onderhandelingen schijnen toch niet helemaal te hebben gebracht waar op was gehoopt. Het verzoek van Marc Brys met een ladinkje Kalashnikov's de trainingen wat op te vrolijken heeft het helaas niet gehaald. De spelers zijn behoorlijk van de leg en kunnen verdedigend wel wat communistische driltechnieken gebruiken. Komt dat schot!! Toch is er licht aan het einde van de tunnel. Met het faillissement nog vers op het netvlies en de CWI-aanvraag op de keukentafel voetbalt linkspoot Kousemaker voortaan op kosten van de Bossche kapperszaak. Strelende traptechniek vanuit de hoek of vanachter een muur. Vele contracten zijn verlengd en voorin wordt de vuurkracht ook danig opgeschroefd. Paultje Puddingknie is terug, herrezen uit revalidatieland staat hij op scherp en op het punt van uitbarsten. Ik sta persoonlijk ook langzaam op uitbarsten. De woede om de bezorgservice van mijn krant neemt met de bladzijde toe. Het beetje tekst dat nog te ontcijferen valt, laat zien dat een dramatische schouwspel tegen Haarlem toch nog een prijs kan opleveren. Het theater van de lach is bekroond met de aanmoedigingsprijs voor miskend talent. De prijs, maar liefst drie plaatsen stijging wordt u mede mogelijk gemaakt door de BVO Haarlem. Gelet op de flinke stijging door het spelen van slecht voetbal, kijk ik nu al vol vertrouwen uit naar de faillissementen van Veendam, Eindhoven, Cambuur, Helmond Sport, Emmen, AGOVV en Oss. De deur naar de play-offs staat weer wagenwijd open. Dat wordt hier en daar pieken en voor de rest voetballen als een natte krant. In mijn deuropening staat 's avonds onverwacht de natte krant, samen met zijn kleumende bezorger. Mijn gedesoriënteerde krantenschildpad heeft zowaar toch de weg kunnen vinden. "Goede avond meneer, mag ik even storen? Hier is uw krant nog van vandaag", kraamt de bezorger. In plaats van me uit te leven op een acne zwetende tiener, kijk ik recht in de ogen van een goedgeklede man in het einde van zijn leven. De oude baas, waarschijnlijk zo dement als een deur, wenst me op 29 januari toch nog een Gelukkig Nieuwjaar. Das boffen! Hij overhandigd me een kaartje en laat zijn hand open voor zich uit hangen. "Excuses voor de krant meneer, maar ik doe dit bijbaantje pas. Het zijn zware tijden. Rechtzaakje verloren, mijn vrouw is er met een neger vandoor. Kunt u misschien iets missen voor een arme oude man?" Bevangen van schaamte om de gedachte deze kermende fossiel zijn eigen krant op te laten eten, aarzel ik om toch iets te doneren. Trots laat de bejaarde zijn legitimatie nog zien. Ik bekijk de foto en lees de naam. "Wat ontroerend, ik had u niet herkend." Geruststellend blijf ik hem grijnzend aankijken en begin met mijn linkerhand langzaam te zwaaien. Ik steek mijn rechter middelvinger op en druk met mijn voet zachtjes de deur voor zijn neus in het slot. Uit vreugde roep ik nog: "Verrekte mongol!" Van alle krantenbezorgers in focking Den Bosch, weten ze uitgerekend Hans Brus naar mijn wijk te sturen.

[tong80]

Grappig

[Yeahinho]

Niet zelf geschreven overigens. En eigenlijk alleen leuk als je de plaatselijke FC een beetje volgt. Maar ik vond het wel een aardige .

[Bjoro]

zal me binnenkort eens over het papier buigen, kijken of er wat uit mijn vingers komt

[behangplakker]

Wanneer komt Silenus hier eens posten

[Beschouw]

Die van Mich is zoals zijn columns altijd zijn: goed doortimmerd.
Van het stuk dat Yeahinho postte is vooral het einde erg leuk.

[methodmich]

Leuk stukje wat Yeahinho plaatste inderdaad!

[Bjoro]

Het rode kaarten verhaal tijdens Rijnsburg-Capelle inspireerde mij tot het volgende:

Oeps, vergeten !

Het optuigen van mijn surfkarretje was best wel een gedoe.
Eerst moest ik het karretje zelf in elkaar zetten.
Pakte de wielen uit de schuur, vervolgens de 2 buizen welke ik door middel van splitpennen en vleugelmoeren aan de wielen verbond.
Daarna konden de beschermende rubbers geplaatst worden en dan stond het klaar.

Mijn vader moest dan even helpen met het tillen van mijn plank, de mast en de giek redde ik zelf wel.
Het pakken van de tas met broodjes, drinken, surfpak en alle andere benodigdheden was een tafereel dat al ruim een uur daarvoor had plaatsgevonden.
Sjorbanden stevig aantrekken en de reis kon beginnen.
Ik was in de gelukkige omstandigheid dat ik op ongeveer 25 tot 30 minuten fietsen woonde van een water waar het ideaal windsurfen was, zeker voor een niet zo ver gevorderde als ik.
Je kon bijna overal staan, het was best open en het was een “meertje� van ongeveer 300 bij 500 meter, gok ik nu.

Meestal was ik niet de enige bij mij in de buurt wiens bloed sneller ging stromen bij een windkracht 5 of harder. Diverse jongens stonden, net als ik, dan hun spullen gereed te maken en zo kwam het wel eens voor dat we met een stuk of 7 fietsen inclusief aanhanger achter elkaar aan richting de plas reden .
Altijd gezellig.

Het mobieltje was nog niet eens bedacht, ik denk zelfs dat Nederland nog nooit Europees Kampioen was geworden met voetbal, en dus als je wat wilde afspreken met je vriendjes, fietste je naar de ander toe om even wat te vragen of af te spreken.
Vaak genoeg gebeurde het dus dat je om tien uur het eerste belletje pleegde voor een surfafspraak en om half één bepakt en bezakt op de fiets zat. En dan hadden we echt niet rustig aan gedaan !

Ondanks het feit dat we best fanatiek waren, vooral in de zomerstops van het voetbalseizoen heb ik menig uurtje langs en vooral op het water doorgebracht, werd het eigenlijk nooit een routine klus dat pakken van dat karretje.
Ken je dat, dat je al 6 jaar lang met dezelfde auto en exact dezelfde koffers op vakantie gaat maar dat je ieder jaar weer staat te kijken hoe je het nou het meest praktisch kunt indelen ?
Koppie erbij, goed nadenken, alles natellen, passen en meten en dan alles nog een keer.
Maar hoe vaak je het ook nakeek, er was altijd wel weer zo’n dag dat je na een fietstocht van een half uur, heerlijk dat het zo waaide voor het surfen maar moest dat nou ook tijdens het fietsen, je je zeil aan het optuigen was en dat dan net dat ene touwtje dat de mast aan de giek verbind nog thuis lag in plaats van in je tas.

Met een beetje geluk had een vriendje dan nog wel zo’n touwtje maar anders kon je gewoon naar huis om het op te halen. Half uurtje heen, half uurtje terug ! M’n vriendjes letten wel even op mijn spullen.
Het is me zelfs 1x overkomen dat ik alleen ging surfen en bij het vergeten van het touwtje (of iets anders) ik het niet aandurfde om mijn karretje onbeheerd achter te laten en dus diezelfde extra rit kon doen met m’n karretje achter mijn fiets.
“Dit nooit meer !�, vloekte ik toen ik thuis kwam en ‘s avonds na het surfen en het weer opruimen van de spullen (ook zo’n heerlijk ritueel) ben ik achter mijn Commodore 64 gekropen en heb voor mezelf een checklist gemaakt. Ieder touwtje, skegje, klittebandje stond erop. Nooit meer iets vergeten !

Je zal toch scheidsrechter zijn, in Bruinisse wonen en moeten fluiten in, pak ‘m beet, Rijnsburg.
Volgens de routeplanner van de ANWB een rit van 100 kilometer. Niet alles via de snelweg en dus een geschatte reistijd van een uur en 22 minuten.
Je hebt je warming-up gedaan, checkt nog even je uitrusting, zitten m’n veters goed gestrikt ?
En je komt erachter dat je rode kaart nog op je nachtkastje ligt.
Waar bewaren scheidsrechters hun kaarten eigenlijk thuis, vraag ik me nu af. In een speciaal laatje, tussen de bolletjes sokken, de schone onderbroeken of de zakdoeken ?
Naar huis rijden is geen optie, nog even snel naar de plaatselijke sportzaak rijden dan ? Of gewoon hopen dat je de kaart niet nodig hebt ?
Arbiter Jacob van de Berge, betonreperateur van beroep, koos tijdens Rijnsburgse Boys-Capelle waarschijnlijk voor de laatste optie, achteraf tot zijn eigen spijt. Volgende keer de eerste optie kiezen maar ? Of gewoon een checklistje !

[Silenus]

Na FC Twente met klinkende cijfers terug naar Enschede te hebben gestuurd wacht ons aanstaande zaterdag de volgende horde op weg naar de glorieuze titel van het seizoen 2009-2010. Heerenveen-uit, altijd lastig. Maar Heerenveen is Heerenveen niet meer, en dan heb ik het over de voetbalclub. In Heerenveen zelf staat de tijd al decennia stil. Dat ultieme heikneuterige wat je overal nog terugvindt, dat zie je bij geen enkele andere uitwedstrijd in de eredivisie. Toen ik in mijn wilde hooliganperiode nog met de trein naar uitwedstrijden ging merkte je na Zwolle al dat 'het volk' anders werd. Je reed als het ware terug in de tijd, en dat zag je terug in de kledingstijl en kapsels van de passagiers. Bij Steenwijk werd het al redelijk angstaanjagend en in Heerenveen was helemaal het einde zoek. Je denkt: Heerenveen, grote subtopper, maar als je daar uitstapt op het 'centraal station' lijk je alsof je op het meest onbeduidende stationnetje van de Transsiberië-express bent aanbeland. Direct aan het station ligt het 'busstation' (dwz: een hokje waar de lijndienst Heerenveen - Tytsjerskeradeel éénmaal daags rijdt) en vervolgens loop je door een Anton Pieckachtige entourage richting het Abe Lenstra-stadion. Langs zo'n kanaaltje, met een 19e-eeuws ophaalbruggetje, door het 'uitgaansgebied' (twee kroegen), de 'grote winkelstraat' (Hema en Xenos), naar links en daar tussen al die eenvoudige houthakkershuisjes zie je ineens een GIGANTISCH STADION. In het begin nog alleen op de wereld, maar als je dichter bij het stadion komt vervoeg je je tussen de onverstaanbare boeren, burgers en buitenlui die Fryslân rijk is. De mannen hebben er gewoon nog een snor en praten binnensmonds. Handen in de zakken, norse blik en een Oranje Unoxmuts op met 'KOUD HE?!'. De koeien zijn weer gemolken, en voordat ze met Tjibbe en Tjabbe de kroeg ingaan om een Beerenburger te drinken en te praten over de Elfstedentocht van '47 gaan ze eerst nog even naar het karakteristieke Heerenveen kijken. Dat heerlijk Friese Heerenveen, wat zo prat gaat op de Friese identiteit. Volkslied, pomplebêr, en spelers met van die typisch Friese namen als Elyonossi, Papadopulos en Assaidi. Eenmaal in het uitvak aanbeland fungeer je als een ware attractie voor de lokale inboorlingen die je aangapen en hoofdschuddend met elkaar praten over de teloorgang van de maatschappij. Voor de wedstrijd het Friese volkslied, waar uiteraard doorheengefloten dient te worden want we spelen in de Nederlandse competitie. Als je zonodig Friese volksliedjes wil gaan zingen richt je maar een eigen competitie op, dus *PRFRIETT*! Wederom alleen al mooi dankzij de hoofdschuddende Pake en Mem achter het plexiglas. Zodra een spreekkoor wat ergere woorden kent dan 'deksels' en 'verdraaid' staan er steevast wat ouden-van-dagen op om boos met hun armen over elkaar driftig nee te schudden in de richting van het uitvak. Gebreide trui aan, unox-muts op, omhoogkrullende snor: "Zo gaan wij hier in Heerenveen niet met elkaar om!" Oh, is dat zo? Is Heerenveen wel dat brave voorbeeldclubje waar nooit onrust heerst? Heerenveen, de vaandeldrager van Friesland, die provincie waar nog de normen en waarden uit de jaren '50 van de vorige eeuw heersen? Gelul! In Friesland ging het al veel eerder mis dan in de rest van Nederland! 5 juni 754. Nee, niet het laatste kampioenschap van Ajax, maar een massale slachtpartij die een doldrieste kudde Friezen aanrichtte onder een groepje aardige mannen die de ongeletterde boertjes wat beschaving wensten bij te brengen. Met de moord op Bonifatius verloren de Friezen hun laatste onschuld, en dat maken ze heus niet goed door een slordige 1150 jaar later een voetbalclub op te richten die het zo moet hebben van normen & waarden. Oktober 2008, de Friese furie. Een kwartier lopen naar het stadion, totaal verregend binnenkomen. Binnen 10 minuten met 2-0 achter. Compleet afgemaakt. Ajax was dat groepje christenen, met aan de zijlijn een Bonifatius die zijn armen ten hemel spreide. In Heerenveen lag het begin van het einde van het seizoen 2008-2009. Friesland, zaterdag zijn we terug. De laatste Fries-Hollandse oorlog duurde van 1515 tot 1524, zaterdag zal het een korte blitzkrieg van anderhalf uur worden. Einduitslag 0-3. Die Bonifatius kan ons geen reet schelen, maar de 5-2 gaat gewroken worden.

[Arcturus]

Fantastische vergelijking op het einde Silenus. Heerlijk om te lezen

[Thieske]

Oorspronkelijk geplaatst door Bjoro Het rode kaarten verhaal tijdens Rijnsburg-Capelle inspireerde mij tot het volgende: Oeps, vergeten ! -knip-

Ik vond 'm leuk om te lezen.

[Bjoro]

Oorspronkelijk geplaatst door Thieske Ik vond 'm leuk om te lezen.

Thanks !

[Gordon Shumway]

Oorspronkelijk geplaatst door Bjoro Thanks !

Ik ook

[methodmich]

Inderdaad vermakelijk stukje Bjoro. Al snap ik nog steeds niet waarom de scheidsrechter de kaart niet gewoon mondeling heeft gegeven.

[behangplakker]

Oorspronkelijk geplaatst door Bjoro Het rode kaarten verhaal tijdens Rijnsburg-Capelle inspireerde mij tot het volgende: [q] knip verhaal

Mooie! Doet mij meteen denken aan onze westrijd tegen AGOVV van dit seizoen waar iemand van de tegenstander onze centrale verdediger gewoon neersloeg, de keeper 10 minuten later een 'Schumacher-actie' maakte (waarbij onze aanvaller het wonderwel overleefde dachten we, later bleek dat hij een hersenschudding had ) en een reeks doodschoppen gewoon met geel werden bestraft

[De KnikkerKoning]

Juventus is bij voorbaat al kansloos

Iedereen ziet Juventus als de grote tegenstander, de confrontatie en de wedstrijd van het jaar voor Ajax. Dé kans om nog wat van het seizoen te maken want kampioen worden ze niet meer.

Maar zonder dat iedereen het weet is de wedstrijd allang gespeeld! Juventus zal niet weten wat ze overkomt. Ze denken bij Ajax aan het flitsende voetbal uit de jaren ’70 en ’90. Hier zal Juventus op zijn ingesteld en ze zullen dan ook met Italiaanse geslepenheid een makkelijke 0-1 overwinning boeken, denken de Italianen.

Het analyseren van Ajax door de Juventus scouts zal ongeveer zo gaan, ontspannen onder het genot van een bord spaghetti met parmezaanse kaas zullen ze het op papier afdoen want het systeem en spelwijze van Ajax is toch al decennia hetzelfde: ‘Stekelenburg staat in de goal, een degelijke keeper maar geen Van der Sar. Van der Wiel is makkelijk op te naaien want hij is niet de snuggerste, lazen ze op zijn Twitter. Oleguer en Vertonghen proberen in te schuiven en bij balverlies zal er uit de counter de 0-1 komen. De linksback hoeven we ons geen zorgen over te maken, dat is al 50 jaar het zwakke punt van Ajax.’

Het middenveld zal 3 raspaardjes hebben, kleine technische jongens die niet weten wat bikkelen is. Over de buitenspelers hoeven ze niet eens te beginnen, die leveren al jaren geen voorzet meer af. Als ze de reservelijst doornemen schieten de tranen in hun ogen als ze zien dat ze een 18 jarige Koreaan als spits hebben! Een Koreaan, dat volk dat op de grond eet omdat ze niet genoeg telefoonboeken op hun stoel kunnen leggen om aan een normale tafel te kunnen dineren.

Maar bij Ajax weten ze wel beter! Stekelenburg is een man geworden, Van der Wiel laat niet over zich heenlopen getuige de overtreding in Heerenveen. Oleguer en Vertonghen nemen geen enkel risico om een counter uit te sluiten en Anita zal zich als de nieuwe Pitbull onderscheiden. De Zeeuw en Enoh zijn zelfs voor Italiaanse praktijken spijkerharde voetballers. Daarvoor zal er inderdaad een nummer 10 komen maar geen Kabouter Wesley maar een gezonde sterke Hollandse Jong(e).

Maar de kracht ligt voorin met een aanval waar de pizzabakkers jaloers op kunnen zijn. Op links de onnavolgbare Suarez die acties maakt, intimideert, zeurt en gaat liggen. Hij zal een Luis in de pels zijn. In de spits staat de Inzaghi van het Noorden, maar dan ééntje waar lang haar wél bij staat. Zijn klapgebaartjes zijn zelfs voor Italiaanse begrippen irritant. En op rechts staat dan Rommedahl die in tegenstelling tot Van der Meijde niet op SBS6 komt als z’n hond wegloopt.

Juventus zal chaotischer spelen dan het verkeer rijdt op de Italiaanse snelwegen. En als dan tegen het stereotype in de Ajax aanhang ook nog als één man achter de ploeg zal staan hadden de spelers van Juventus liever gewild dat ze een dagje uit naar de Etna hadden.

Niet een algemene column maar ik wil feedback van jullie

[Gordon Shumway]

Jammer van Luis in de pels en Pantelic de 'Inzaghi van het Noorden noemen'.

[Silenus]

Oorspronkelijk geplaatst door De KnikkerKoning Daarvoor zal er inderdaad een nummer 10 komen maar geen Kabouter Wesley maar een gezonde sterke Hollandse Jong(e).

Hier moest een komma tussen, maar dat hebben ze op VI.nl al aangepast.

Nu een dorpsidioot als KK zelfs de lezerscolumnpagina op VI haalt zet dat mijn column op die pagina wel ineens een ader daglicht zeg.

Nee geintje, leuke column!

[Breach]

Een echte schipper pakt de vuurtoren Een glimmend zwart jurkje zit bijzonder strak om haar bilpartij. Het oogt allemaal zo goed als vacuüm verpakt en hierdoor kunnen de aanwezige lelijke vrouwen haar overduidelijk niet luchten. Het mysterieuze roodharige meisje maakt met behulp van wat vingers een ‘v’ en plaatst deze nonchalant tegen haar lippen. Of ze verlangt naar een sigaret of ze heeft zin in voorspel, het universele handgebaar voor ’sigaretje?’ is naar mijn mening verre van glashelder. Ze dartelt haastig over de dansvloer en ik volg enthousiast. Het scharlakenrode haar komt praktisch tot haar stuitje en ik besef opeens dat ik nog nooit een roodharige vrouw heb gehad. Ik heb ze altijd wel aantrekkelijk gevonden, maar aan de andere kant hebben roodharige vrouwen iets onheilspellends. In mijn jeugd had je twee roodharige tv-personages, de onhandige kat van Gargamel, Azraël en het aan drugs verslaafde weeskindje Pippi Langkous. Niet echt de meest ideale uithangborden voor de haarkleur die al net zo populair was als spinazie. Natuurlijk deed Popeye wel zijn best voor de snelgroeiende bladgroente, maar ik weigerde in die tijd ook maar iets aan te nemen van een zeeman die verliefd was op de allereerste anorexia-patiënt ooit. Naast de valse kat en het Zweedse heroïnehoertje is en blijft rood gewoon een hele tegenstrijdige kleur. Het is de kleur van de liefde, maar tegelijkertijd is het de kleur van stilstand. Het is de kleur van mijn favoriete voetbalclub, maar het is ook de kleur van een pak karnemelk of een reep pure chocolade. Rood is grillig, onbetrouwbaar, gevaarlijk en misschien daarom juist wel zo verdomd verleidelijk. De rookruimte staat blauw, ze staart naar mijn glazen bier. ‘Waarom heb je eigenlijk twee biertjes in je handen en waarom is de ene groter dan de andere?’ ‘Ik kan nu gaan beweren dat het een reden heeft en dat ik het ‘Matroesjka’-biertjes noem. Dit omdat ik straks als het grote glas helemaal leeg is, ik de volle kleine in zijn geheel in de grote deponeer, maar dat is niet zo. Ik ben gewoon een ordinaire zuiplap.’ Gewapend met een stoïcijnse blik neemt ze nog een slok van haar witte wijn, ‘misschien klinkt het wat raar, maar ik heb zojuist besloten dat wij straks gaan neuken.’ ‘Vanwaar die haast? Ik ken je net vijftien minuten en oké in mijn hoofd heb ik je al meer dan twintig keer geneukt, maar jij bent zo’n zeldzaam mooie vrouw voor wie mannen met alle liefde hun zaad een paar dagen willen opsparen. Niet dat ik niet aan je ketchuprode haar wil trekken en mijn levensmayo over je onderrug wil zien vloeien, maar nog voor het bereiden van die ietwat simpele cocktailsaus wil ik je wat beter leren kennen.’ Ze kijkt bedenkelijk, ‘ik wist het wel, jij bent zo’n Grote Smurf man.’ ‘Pardon?’ ‘Niet veel mensen weten dat de Smurfin oorspronkelijk een product van Gargamel was, een valstrik op hakjes, maar Grote Smurf heeft met al zijn goedheid en liefde een normale smurf van Smurfin weten te maken.’ Ik lach, ‘misschien heb je wel gelijk, ik ben een expert in het onschadelijk maken van seksbommen. Van die bommen maak ik dan een tostiapparaat en niet veel later neuk ik dan dat tostiapparaat kapot.’ Ze glimlacht, ‘jij bent een hele rare zorgwekkende man.’ ‘Jij bent een hele rare zorgwekkende vrouw.’ ‘Precies en daarom gaan wij straks hele rare zorgwekkende seks hebben.’ Normaliter ben ik niet zo van het zoenen op de dansvloer, althans niet gratis. Niet dat ik een gigolo ben, maar let maar eens goed op. Als twee mensen innig staan te zoenen op de dansvloer besluiten veel hopeloze niet-zoeners dat het tijd is voor een sterk drankje. Dus de baromzet stijgt aanzienlijk dankzij onze lippen, waardoor wij, de zoeners, minimaal recht hebben op 10%. Wijlen Arne Jansen had het er in zijn grootste hit al herhaaldelijk over, maar zijn zoetsappige Avrobode ode komt niet eens in de buurt van hoe deze roodharige vrouw zoent. Menig ex is van mening dat ik zoen als een lama met het syndroom van Down, maar mijn huidige danspartner is letterlijk mijn gezicht aan het pijpen. Het is dierlijk, het is schaamteloos en het is bijzonder verfrissend in een tijd waarin de minimalistische filmkus hoogtijdagen viert. Een vriend die even verderop stond beschreef onze manier van zoenen een paar dagen later als weerwolvenporno. Volle maan of niet, ik wil ieder sproetje op haar lelieblanke lichaam likken en dan kan die taxichauffeur wel afkeurend naar mij kijken, de roodharige kleuterschoollerares heeft mij gewoonweg in haar greep. Ze hoeft mij maar aan te kijken en ik krijg het warm, ‘flikker op met die infrarood shit van je. Nu snap ik waarom ze jullie in de Middeleeuwen veelal op de brandstapel kukelden, jullie hebben echt speciale krachten, en ik maar denken dat Pippi Langkous bullshit was.’ Ze stapt uit terwijl ik de taxichauffeur nog even betaal. Hij kijkt overstuur, ‘ik zou het niet doen als ik jou was. In mijn land heb je een gezegde: als je sekst met de duivel zit er altijd wel een vork in de weg.’ Ik lach, ‘in mijn buurt heb je ook een gezegde: als een taxichauffeur slecht over je meisje praat geef je die lul zes euro en zesenzestig cent fooi.’ Ze loopt voor mij de trap op, ik kan haar onderbroek zien, ‘ik kan je onderbroek zien.’ Ze draait zichzelf om en ploft neer op de trap. Nog geen vier tellen later sta ik met haar onderbroek in mijn handen, ze staat op en loopt verder naar boven. ‘Ik kan je kut zien,’ haar meisjesachtige gegiechel is het startschot voor ongegeneerde en kronkelige trappenhuis-seks. Ze kreunt veel te hard, maar het kan me niets schelen. Fok de buren, fok iedereen, ‘wow, onze eerste keer lijkt op een prent van M.C. Escher,’ fluister ik hijgerig in haar oor. Inmiddels zijn we alweer twee weken verder en het gaat opperbest tussen Grote Smurf en Azraël. Ze is simpelweg uniek, zo is ze bijvoorbeeld verslaafd aan douchen. We douchen minimaal vijf keer per dag. Mijn huid is kurkdroog en Nuon is onze grootste fan, maar ik vind het allemaal best. Alleen begon ze zich na een tijdje te storen aan mijn gespuug in de douche, ja, ik mag graag speeksel sproeien tijdens een stortbad. Dus nu stopt ze iedere keer als we de douche instappen wat muntdrop in mijn mond. In het begin wilde ik nog wel eens spugen, puur uit gewoonte, maar dropspeeksel is plakkerig zwart spul en niemand wil erbij lopen als een dalmatiër. Mijn eerste roodharige vrouw ooit is een blijvertje, totdat ik een Eskimovrouw tegenkom natuurlijk. Pas dan is mijn indrukwekkende collectie namelijk compleet. Die iglo komt nog wel, maar tot die tijd is mijn vuurtoren het zonnetje in huis.

[Nico]

Heb jij die geschreven Breach? Wat een knap stukje werk!

1 puntje.. Nuon is van stroom&gas, niet van het water

[Breach]

Oorspronkelijk geplaatst door Nico Heb jij die geschreven Breach? Wat een knap stukje werk! 1 puntje.. Nuon is van stroom&gas, niet van het water

Voor de duidelijkheid, neen. Kon ik maar zo goed schrijven

Maar kwam hem tegen op internet en wilde hem jullie niet onthouden.

[Da_Sandman]

Wat een verhaal zeg .

Vind de stijl niet altijd even briljant en het staat vol met interpunctie fouten, maar het verhaal is echt top .

[De KnikkerKoning]

Silenus weer op VI.

[Breach]

Oorspronkelijk geplaatst door De KnikkerKoning Silenus weer op VI.

Die vind ik helemaal niets dit keer. Terwijl hij hier toch al regelmatig een topstuk heeft geschreven.

[Silenus]

Hehe, op de PSV-fora zitten ze zich al boos te maken over m'n stukje.

[Breach]

Oorspronkelijk geplaatst door Silenus Hehe, op de PSV-fora zitten ze zich al boos te maken over m'n stukje.

Dat vind ik dan wel weer mooi. Als je al zag wat dat (met alle respect) baggerstukje van KK voor gezeik op leverde, bij notabene Ajax zelf. En gewoon een normaal stuk van jou dan weer op het PSV forum.Wat voor debieltjes zitten er toch op internet

Ow en mochten mensen zich aangesproken voelen, dit is een column:

co·lumn [kollum] de; v(m) -s bijdrage aan een dagblad of tijdschrift met een bijzondere eigen inhoud

[Breach]

Ow en Silenus, waarom gooide je hier niet wat meer van je, gebruikelijke, humor in? Vond het een beetje saai eigenlijk

[Breach]

Deze kwam ik pas nog tegen, van Simon Kuper:

Smurf with boundless belief By Simon Kuper At breakfast with the Dutch national team, Wesley Sneijder called out to Piet Velthuizen, goalkeeper of a small Dutch club: “Hey, Piet, how much do you earn?� Velthuizen proudly replied: “€400,000.� “Don’t you think it’s funny,� asked Sneijder, Inter Milan’s playmaker, “that I make 20 times as much as you?� After the exchange was publicly leaked, Sneijder protested that he and Velthuizen had been joking. That may be true – footballers’ humour is no laughing matter – and yet the conversation was classic Sneijder. The little man, whose Inter host Chelsea in the Champions League on Wednesday, has an unusually large dollop of confidence per square inch. Just when globalisation was supposed to have eroded national styles in football, here is the Dutch footballer of eternal stereotype. Dutch fans saw Sneijder coming when he was even smaller than he is now. Even in Ajax Amsterdam’s celebrated kids’ teams, he stood out for being perfectly two-footed. He lifted free-kicks onto the head of another boy, Nigel de Jong, now of Manchester City, using either foot. Aged 18 he debuted in Ajax’s first team. Three months later he was playing for Holland. Nobody ever doubted Sneijder’s talent, least of all Sneijder. Aged 19, he was so outraged to start a match as a substitute that when he was sent on and scored, he turned and raised his middle finger at his coach. In the time before multimillion-euro salaries and daily media briefings, Dutch footballers had habitually been insubordinate. Everyone else had since turned corporate, but Sneijder remained himself. Some initially questioned whether a slow 5’7� midfielder could go far. One Dutch team-mate unlovingly calls Sneijder “The Smurf�, while he is also known as “the keychain� and, nationwide, as “Sneijdertje�, meaning “Little Sneijder�. However, early in his career football’s fashions changed. As the fields filled with galloping supermen, only smurfs slight enough to twist could find the remaining inches of space. Little Xavi, Andres Iniesta, Lionel Messi, Carlos Tevez and Franck Ribéry thrived. Small was beautiful. When Real Madrid bought Sneijder, he accepted it as his due. Sneijder expects the world, and usually gets it. The actress Yolanthe Cabau van Kasbergen is voted sexiest Dutchwoman so reliably that one year she withdrew from contention to give others a chance. Sneijder texted Yolanthe. She became his girlfriend. Soon afterwards, on an aeroplane, he grabbed a microphone and proposed. Thankfully they have not yet accepted offers to star in a reality TV show, but the point is that Sneijder is confident. Last summer Real bought a new side. Initially Sneijder survived, and was proud of his spot in the changing-room, beside Cristiano Ronaldo and one seat away from Kaká. Sneijder knew Real wouldn’t sell him. He advised his buddy Rafael van der Vaart to leave Real and go somewhere where he was wanted. Then, to Sneijder’s surprise, Real sold him but let Van der Vaart stay. “The people who now run Real Madrid are not fine people,� Sneijder lamented. Then he found true happiness again. Much as Sneijder had wooed Yolanthe, Inter’s coach José Mourinho sent Sneijder daily texts expressing his love. It worked. Sneijder joined Inter, and says of his confident little coach: “I am a bit like him. He could have been my father.� He loves the way Mourinho sits in the back of the plane among the players, and instructs Sneijder not to bother defending. Mourinho’s love is rewarded: Inter have lost four games this season, all when Sneijder wasn’t playing. Holland’s coaches are less enamoured. Too often before, Dutch football’s traditional “conflict model� has torn apart the national team. Already the Dutch have exiled Clarence Seedorf for fear that if his ego were added to everyone else’s, the changing room might spontaneously combust. Sneijder has courted banishment, too. But he’s good. This year, he hopes to win the Champions League and World Cup. In fact, he probably expects to.

[Silenus]

Oorspronkelijk geplaatst door Breach Ow en Silenus, waarom gooide je hier niet wat meer van je, gebruikelijke, humor in? Vond het een beetje saai eigenlijk

Ja, er zitten weinig grappen in, maar grappen over het spraakgebrek van Rutten in combinatie met mijn volledige naam kunnen wellicht voor wat fricties zorgen.

Ik moest een hoop inkorten in vergelijking met m'n stuk die ik in het Ajax-topic had geplaatst, dit was een beetje het kader waarbinnen ik het had geschreven. De volgende zit weer boordevol matige grappen, dat beloof ik.

[De KnikkerKoning]

Oorspronkelijk geplaatst door Breach Dat vind ik dan wel weer mooi. Als je al zag wat dat (met alle respect) baggerstukje van KK voor gezeik op leverde, bij notabene Ajax zelf.

Ey, op AZfanpage noemden ze me arrogant.

[RayMania]

Oorspronkelijk geplaatst door Silenus Ja, er zitten weinig grappen in, maar grappen over het spraakgebrek van Rutten in combinatie met mijn volledige naam kunnen wellicht voor wat fricties zorgen. Ik moest een hoop inkorten in vergelijking met m'n stuk die ik in het Ajax-topic had geplaatst, dit was een beetje het kader waarbinnen ik het had geschreven. De volgende zit weer boordevol matige grappen, dat beloof ik.

Deze is van jou? .
Ik ging stuk toen ik 't op mijn werk las, wist geen eens dat jij het had geschreven .

[Beschouw]

Oorspronkelijk geplaatst door RayMania Deze is van jou? . Ik ging stuk toen ik 't op mijn werk las, wist geen eens dat jij het had geschreven .

Diep respect. Geniaal stuk.

[Nico]

Alleen het stukje waarin 'we' 1 en 2 punten vóór staan tijdens de laatste speelronde klopt niet, dat moest natuurlijk 'achter' zijn