Columns

[Beschouw]

Schrijf voor een voetbalamateursite stukjes over voetballers uit de regio. Het liefst over anonieme spelers uit de lagere klassen. Hier een voorbeeldje:

Vincent Grobecker Op You Tube staat een filmpje van Eric Cantona die in 1996 als spits van Manchester United een schitterend doelpunt maakt tegen Sunderland. Op het middenveld passeert de speler met de opstaande kraag een paar man, maakt een een-tweetje met Brian McClair en lepelt de bal vervolgens met een lob over de keeper stijf in het kruis. Een geweldige goal en wat het extra bijzonder maakt, is de wijze waarop Cantona zijn doelpunt viert. Hij draait langzaam om zijn as, spreidt dan zijn armen en kijkt rond alsof het scoren van zo’n goal de gewoonste zaak van de wereld is. Zijn ploegmakkers vallen hem pas na drie, vier seconden bewonderend om de nek. Zaterdag, in de wedstrijd SC Botlek - Stellendam maakte Vincent Grobecker van de bezoekende ploeg een Cantona-goal. Zag je het doelpunt van de Fransman al van ver aankomen; de goal van Vincent viel uit de lucht. Letterlijk en figuurlijk. Na een afgeslagen aanval kwam de bal voor de voeten van de middenvelder die met buitenkant rechts van net buiten het strafschopgebied meteen uithaalde. Het schot was niet eens zo hard, maar akelig precies. Botlekkeeper Patrick Hartman stond als aan de grond genageld en zag de bal met een boog over hem heen in de kruising zeilen. Het was het perfecte bananenschot. Vergeleken met Botlekspeler John Blokland die later in de wedstrijd de 2-1 maakte, het shirt uittrok en daarmee zijn pasgezette tatoeage op de bovenarm toonde, vierde Vincent zijn wereldgoal ingetogen, hoewel zijn ploeggenoten al om zijn nek hingen voordat de bal het net raakte. Daarmee ontnamen ze Vincent de kans zijn goal te vieren zoals Cantona dat deed. Diep in de tweede helft prikte Grobecker er nog eentje in en zorgde daarmee voor de 2-2 eindstand. Die goal was ook van grote klasse. Hij scoorde in de lange hoek, uit een vrij moeilijke positie en alweer vielen zijn ploegmaten hem binnen een halve seconde juichend om de nek. Waarom toch? Doelpunten van Vincent Grobecker doen me denken aan de grote Eric Cantona. Laat hem dan ook een doelpunt vieren zoals de Fransman dat deed! Als Stellendam nou eens in shirtjes met een kraag ging voetballen. Dan kan Vincent die van hem omhoog zetten en laten zijn medespelers hem na een volgende wonderschone treffer mogelijk iets langer met rust. Een draai om de as, de armen gespreid en de wereld inkijken met een blik van ‘hebben jullie het gezien?’ Dat is wat doelpunten van Vincent Grobecker verdienen.

[Silenus]

Oorspronkelijk geplaatst door Nico Alleen het stukje waarin 'we' 1 en 2 punten vóór staan tijdens de laatste speelronde klopt niet, dat moest natuurlijk 'achter' zijn

Het is de eennalaatste speelronde, de laatste spelen we uit bij NEC.

[behangplakker]

Waarschijnlijk heb ik hem al wel gelezen, maar met welke column kwam je al eerder op VI dan Silenus?

[Silenus]

http://www.vi.nl/Achtergronden/Columns-overzicht-1/Lezerscolumn/172595/Lezerscolumn-Leegte-voor-de-clubsupporter.htm

[behangplakker]

Whehe, ik hoop dat Bert hem gelezen heeft Beide trouwens erg wederom erg mooi om te lezen

[Da_Sandman]

Hee had die ook nog nooit gelezen. Zeer goede boodschap zit er verwerkt in die column.

[methodmich]

Ik lees ze elke week Beschouw, reageer alleen meestal niet omdat ze ik op mijn werk lees. Ik vind ze eigenlijk altijd leuk om te lezen, al ken ik niet alle beschreven personen.

[Nico]

Beste meneer Bert, Tijd om uw snor te drukken. Haar op de bovenlip: daar worden we wereldkampioen mee. © ANP Kijk eens naar de foto van het gouden team van 1988, meneer Bert. Ruud Gullit: snor. Berry van Aerle: snor. Adri van Tiggelen: snor. Frank Rijkaard: snor. Gerald Vanenburg: snorretje. Joop Hiele, Aron Winter, Hendrie Krüzen (ja, die was er ook bij), Jan Wouters: snor, snor, snor, snor. Er is de laatste jaren al veel gezegd en geschreven om die snorrenhype van ’88 te verklaren. Sommigen zeggen dat het de mode van die tijd was. Anderen leggen de schuld bij het kopieergedrag van voetballers. Of aan hun bijgelovigheid. Er gaan zelfs geruchten dat de spelers van Oranje ’88 de Duitse scheermesjes niet vertrouwden. Allemaal onzin. Het was een opdracht van Generaal Rinus. Die verplichtte zijn spelers tot haar op hun lip. Verwarring De reden: snorren zaaien verwarring. Bij de vijandelijke coach, bij de spelers, bij de doelman. Stelt u zich eens voor: hoekschop in de 89e minuut. Chaos alom. De keeper gilt: ‘Dek die vent met die snor!’ Als er één snor bij de tegenstander zou voetballen, levert zo’n aanwijzing geen probleem op. Maar wat als de vijand met twee snorren het strafschopgebied komt binnenvallen? Of met drie? Of met een heel elftal? Welke snor is in godsnaam dé snor? Voor het vraagstuk is opgelost, ligt de bal al in het mandje. Hoe meer voetballers op elkaar lijken, des te verder komen ze in een toernooi. Zuid-Korea haalde in 2002 de halve finale met een elftal klonen, gecoacht door meneer Guus (ex-snor). Diezelfde ex-snor schakelde ons twee jaar geleden uit met een stel Klonovs uit Rusland. Tweeling Van der Kerkhoff Roemenië reikte ooit ver met een elftal geblondeerde Hagi’s, Spanje werd Europees Kampioen met identieke tikkie-takkie-kabouters en de tweeling Willy en René van der Kerkhoff maakte Nederland twee keer bijna wereldkampioen. We moeten deze zomer naar het WK met een selectie niet uit elkaar te houden voetballers, meneer Bert. Allemaal kaal bijvoorbeeld. Maar ik vrees dat de spelersvrouwen daar massaal hun veto over uitspreken. Allemaal een blond peroxidepermanent is ook geen goed idee – met elf Geert Wildertjes op het WK denkt de hele wereld dat we de apartheid weer willen invoeren in Zuid-Afrika. De beste optie is die van 1988: de snor. Die kan heel modieus en hip zijn. Piet Velthuizen met een klein snorretje, Wesley Sneijder met een Ted de Braak-borstel die minstens twintig keer zo groot is. Huntelaar Klaas-Jan Huntelaar prefereert vast een Italiaans gestileerd streepje ÃÂ* la Del Piero, en bij Gregory van der Wiel denk ik op de een of andere manier meteen aan Chiel Montagne. Misschien vanwege hun gezamenlijke voorliefde voor piña coladas en slechte muziek. Ik denk trouwens dat u zelf ook moet meedoen in het kader van de teamspirit. Een grijze walrussnor staat u vast beeldig. Rap invoeren die verplichte haargroei op de bovenlip, meneer Bert. Een beetje borstel kost wel een paar weken. Misschien kan Mark van Bommel een cursus Bovenlipbegroeiing geven – als ik het me goed herinner had hij vroeger haar onder zijn neus. Check dat voor de zekerheid nog even op de familiekiekjes van tien jaar geleden. Hartelijke groeten, Thijs (de trotse eigenaar van een vlassig pubersnorretje)

Deze stond op nujij.nl
Vond het een hele mooie

[Clough]

Dit topic zocht ik! Vandaag in de baas zijn tijd een kort stukje geschreven:

Sepp Blatter heeft het idee dat er her en der sprake is van jaloezie richting wereldvoetbalbond FIFA. Hij heeft het echt gezegd. Volgens Sepp is de hele wereld jaloers. Zijn bond heeft immers een hoop mijlpalen weten te bereiken in het afgelopen kalenderjaar. Blatter gaat er prat op dat zijn FIFA er voor heeft gezorgd dat de WK's van 2018 en 2022 naar Rusland en Qatar toe gaan. Deze 'successen' zijn behaald door zijn organisatie welke, en dit is écht een quote, "de macht en de instrumenten heeft om iedere aanval die gelanceerd wordt tegen te gaan." Ik hoop dat Blatter zich in Troje waant. Al jaren ergert de echte voetballiefhebber zich mateloos aan de mondiale voetbalorganisatie die zichzelf de FIFA noemt. De bond is conservatief, star en bovenal verrot tot in de diepste krochten van haar geraamte. De bond predikt heilig overtuigd te zijn van haar gelijk en laat bij monde van de Zwitser weten trots te zijn op haar beslissingen. "Het uitvoerend comité van de FIFA besloot om de WK's van 2018 en 2022 toe te kennen aan Rusland en Qatar. Al die successen hebben veel nijd en jaloezie teweeggebracht in de wereld, je kunt immers niet iedereen blij maken.” Het is als de McDonald's die met haar posters van fitte, sport beoefenende mensen de consument wijs probeert te maken dat haar producten gezond zijn. "Je kan prima bij ons eten, maar we kunnen nu eenmaal niet iedereen slank maken." Vurig hoop ik dat de FIFA kapot gaat. Ik kan niet wachten op het moment dat de grote clubs een statement maken en besluiten uit een door de bond georganiseerd toernooi te stappen. Ik realiseer mij al te goed dat dit moment waarschijnlijk nooit gaat komen, maar dromen staat ons vrij. Ik wil een houten paard de organisatie insturen welke deze van binnenuit tot de grond toe af weet te branden. Een Manchester United, Barcelona of Internazionale wat er de brui aan geeft. 'Zoek het uit Sepp! We zetten zelf wel een toernooitje op waar een goal van Lampard wel gewoon geteld wordt.' Alsof de consument plots het heft in eigen handen neemt en een eigen haringkraam begint, na jarenlang de rotte vis van Peter's Palingpaleis te hebben moeten slikken. Ooit moet het er toch van komen? De supporters zijn het wanstaltige gedrag van de FIFA al tijden beu. Er zijn reeds groepen die de commercialisering van het voetbal niet langer pikken. De echte fans van Salzburg hebben na de overname van Red Bull een eigen club opgericht. Met succes. Ook AFC Wimbledon, de afscheiding van het gedrocht wat nu MK Dons heet, doet het uitstekend in de Engelse conference. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden. Helaas is het nog wel zo dat ook deze clubs uiteindelijk het slachtoffer zullen zijn van de geldlust van de FIFA en haar partners. En juist daarom hoop ik dat het uiteindelijk, ooit, wanneer dan ook, mogelijk zal zijn om met een nieuwe bond een frisse start te maken. Of het wettelijk en technisch gezien ook haalbaar is durf ik mij niet over uit te laten. Maar het zou zo mooi kunnen zijn. Een voetbalwereld waarin het weer draait om de sport, de passie, de supporters. En niet om dat vervloekte geld. Een bond met een voorzitter welke ons eerlijk toe spreekt. Één die durft te zeggen wáárom die camera's er niet komen en wáárom het WK naar een stinkend rijk oliestaatje zonder voetbalhistorie gaat. Het zal waarschijnlijk wel altijd bij dromen blijven want mijn angst is dat Blatter nog gelijk heeft ook. De FIFA zal inderdaad alle aanvallen van buitenaf kunnen weerstaan. Inmiddels heeft Sepp aangegeven zijn ambt te willen verlengen. Concurrenten voor zijn positie zijn er vooralsnog niet. De oude Zwitser zal voorlopig nog het pluche warm mogen houden en beweging vanuit de eerder genoemde clubs hoeven we ook niet te verwachten. Om dit leed toch wat te verzachten stel ik daarom voor in ieder geval de positie van Sepp onder druk te zetten. Laten wij een nieuwe kandidaat-voorzitter aandragen! Mijn stem gaat bij deze alvast naar Winston Bogarde. Als de FIFA ons dan toch wil belazeren, als het dan toch alleen maar om geld moet draaien, dan komt hij er als voorzitter tenminste ronduit eerlijk voor uit.

[behangplakker]

Prachtige column. Verwoord ook eigenlijk precies mijn gedachte, leuk einde ook

[Otis.]

Inderdaad een erg leuk stukje Clough.

[Otis.]

Daarnaast vind ik dat vrijwel iedere column van Thijs Zonneveld hier wel kan .

Muhahahaha! Notulen van de eindejaarsvergadering van het Grote Masterplan Louis van Gaal Verovert De Wereld. Door Truus. Plaats: Keukentafel in Huize Van Gaal – München Aanwezig: De Voorzitter (L. van Gaal), de secretaresse (Truus), de notuliste (Truus) en de koffiejuffrouw (Truus) Agendapunt 1: de veroveringen van 2010 Na Amsterdam, Eindhoven, Rotterdam, Barcelona, Madrid en Alkmaar is De Voorzitter nu ook de beste van München, Bremen, Hamburg en de rest van Duitsland. Dat is een gebiedsuitbreiding van 79 procent (zie grafiek 1a). Agendapunt 2: de strijd met de amigos de la prensa Is beslist. In het voordeel van De Voorzitter uiteraard. Er was dit jaar nog maar één kritische amigo te bespeuren. In Duitsland nog wel – zo’n presentator die negatieve vragen stelde na een Champions League-wedstrijd. Die is door zijn eigen tv-zender op non-actief gezet. En zo hoort het ook volgens De Voorzitter. Agendapunt 3: het generatieconflict Ook beslist. Winnaar: De Voorzitter. In NOVA College Tour liet De Voorzitter de oksels van een paar honderd studenten klotsen van de zenuwen. Vooral die paar arme zielen die een vraag mochten stellen waren doodsbang voor De Voorzitter en zijn gebrul. Van de toekomstige generaties hebben we niets meer te vrezen. Agendapunt 4: de vete met die ene oude man uit Barcelona Wordt beslist. Die arme opa denkt dat hij de macht in Amsterdam kan grijpen, maar De Voorzitter heeft al laten weten dat hij in dat geval zelf de grote baas van Ajax wil worden. Uiteraard wordt De Voorzitter dat niet – De Voorzitter stelt voor om straks zijn rechterhand Andries Jonker naar voren te schuiven. Dat is misschien wel een slap aftreksel van De Voorzitter zelf, maar alles is beter dan die ene oude man uit Barcelona aan het roer. De Voorzitter wil er aan toevoegen dat die ene oude man uit Barcelona hem TOT OP HET BOT beledigd heeft. TOT OP HET BOT! Agendapunt 5: de ruzie met de KNVB over A. Robben Onder controle. De Voorzitter wil benadrukken dat er maar één iemand in de hele wereld is die uitmaakt of er een scheur in de hamstring van A. Robben zit – en dat is De Voorzitter zelf. Zolang de KNVB, Bert van Marwijk en het Nederlandse volk geen excuses aanbieden aan De Voorzitter, is A. Robben geblesseerd. Zijn ze nou helemaal belazerd? Een beetje achter de rug van De Voorzitter om proberen het WK te winnen met zijn eigen speler? Rondvraag: de koffiejuffrouw vraagt of De Voorzitter nog koffie wil. Dat wil De Voorzitter wel. Met suiker en een wolkje melk. Und ein Beierse Kafeeküchen dabei. Slotwoord van De Voorzitter: ‘München geconfisqueerd. Duitsland veroverd. Media aan mijn voeten. Studentjes in de tas. Die ene opa uit Barcelona staat op kraken. KNVB onder controle. Conclusie: Ik plusplus, rest van de wereld minmin. Het Grote Masterplan Louis van Gaal verovert de Wereld ligt op schema. Muhahahahaha!’ Einde vergadering.

[RayMania]

Ik zou 'm naar VI sturen, Clough. Goede column.

[Clough]

Kan niet, want dan mag 'ie nergens anders gepost zijn. .

Maar thanks!

[Silenus]

Bij nieuw dieptepunt serieus over schaatsen schrijven - dat is Cruijff COLUMN Pelé was op de televisie. ,,Luister,'' zei hij. ,,Ik ga je nu iets vertellen wat maar heel erg weinig mensen weten.'' Daarna vertelde hij iets wat iedereen al honderd jaar weet. Over dat hij vroeger al Pelé werd genoemd enzo. Pelé zat in een gelikt decortje, met een Pelé-behangetje aan de muren. Hij was precies goed uitgelicht, want het betrof hier niet gewoon een alledaags interviewtje, maar een 'Pelé Event'. Om hem heen stonden allemaal mensen in maatpak heel nerveus te doen. De knuffellegende acteerde feilloos een legende. Het fijne aan Pelé is dat je hem altijd in kunt huren om de legende uit te hangen, mits u maar genoeg betaalt. De knuffellegende vertelt dan met alle liefde en plezier dat Mastercard de allerbeste creditcard is, of dat het allemaal een reuze gezellige bende is bij de FIFA. Zoekt u nog een legende die erectiepillen aan wil prijzen? Pelé doet dat graag voor u. Het lijkt me niet eenvoudig hoor, een legende zijn. Ik geef het u te doen, heel erg beroemd zijn en toch nog jarenlang onaantastbaar blijven, of geheimzinnig. Bij Pelé is dat faliekant mislukt, want al snel werd Edson Narantes do Nascimento een trekpop op huurbasis. Voor al uw gala's en 'events'. Een echte legende is per definitie ongrijpbaar. Er is iets met de legende wat wij stervelingen maar niet kunnen bevatten. We raken er van in de war. Wat dat betreft is Johan Cruijff duidelijk een betere legende dan Pelé. Een zwaarbeladen 'technisch rapport' laten schrijven door een looptrainer, je zaakwaarnemer en je schoonzoon is misschien niet uitgesproken legendarisch, maar een zekere ongrijpbaarheid valt Cruijff niet te ontzeggen. En anders is er altijd nog een cordonnetje van babyboomers om de legende in stand te houden. Van Pelé wordt niemand meer zenuwachtig inmiddels, van Cruijff raakt een deel van de wereld nog steeds in paniek. Johan snapt als geen ander dat een legende op gezette tijden van het toneel afstapt, om er plots weer op te springen. Het ene moment de hele boel tot de grond toe afbranden - en het volgende moment, als er weer een nieuw dieptepunt is bereikt bij Ajax, heel serieus een column over schaatsen schrijven. Cruijff beheerst die verwarring als geen ander. Marco van Basten was vroeger een mythe, totdat hij trainer werd. En Diego Maradona is mijn favoriete legende, vooral om zijn authentieke onnavolgbaarheid. Er is niets geregisseerds of kunstmatigs aan Maradona: hij heeft gewoon geen flauw benul. Diego is, door al die chaos om hem heen, al een leven lang de weg kwijt. Dat maakt hem als levende legende erg naturel, vind ik. Na Pelé kwam ook Ruud Gullit in beeld, in hetzelfde televisieprogramma. Ruud is altijd al een erg beroerde legende geweest - en nu deed hij er nog een schepje bovenop, door heel opgewekt op een scooter door de stad te gaan rijden. Pak hem beet John Lennon, George Best of Kurt Cobain hadden dat vroeger nooit gedaan, heel opgewekt op een scooter door de stad rijden. Pelé wel, denk ik. Gesponsord door Mastercard. (Sjoerd Mossou)

Mooi stuk.

[Clough]

Leuk inderdaad.