24-03-10, 12:31
|
#40
|
|
|
FÃÂ*bregas: 'Met lelijk voetbal maken we niet meer kans op een prijs'
LONDEN - Als je Cesc FÃÂ*bregas nooit in het echt hebt gezien, loop je hem waarschijnlijk straal voorbij. Voor de meest fanatieke voetballiefhebbers niet voor te stellen, maar het brein van Arsenal doet er buiten de lijnen alles aan om zo min mogelijk op te vallen. "Dat lukt heel goed. Ik ben niet iemand die designkleding draagt of altijd ontzettend modieus gekleed gaat. Een simpel wit of zwart shirt is voor mij voldoende. Daarnaast draag ik het liefst een spijkerbroek en gympen. Het is bovendien ontzettend makkelijk om in een prachtige stad als Londen onopvallend door het leven te gaan."
Interview door DANIEL CABOT KERKDIJK
In de mallemolen van het internationale voetbal wordt het steeds belangrijker jeugdig talent tijdig te ontdekken en vast te leggen. Onder leiding van Arsène Wenger stampte Arsenal een indrukwekkend mondiaal netwerk uit de grond. Op zoek naar flonkerende briljantjes in de voetbalduisternis. FÃÂ*bregas verpieterde in de jeugdteams van Barcelona, maakte de overstap naar The Gunners en is inmiddels tot hét boegbeeld van het huidige Arsenal uitgegroeid. Voetbalzone zocht hem op in Londen, waar de Spaans international liet weten nog altijd het volste vertrouwen te hebben in het winnen van een hoofdprijs. De laatste trofee werd immers alweer bijna vijf jaar geleden veroverd. "Ik denk niet dat we met lelijk voetbal meer kans zouden hebben op het winnen van een prijs. Ik ben van mening dat we onze stijl nooit moeten veranderen. Dat vind ik net zo belangrijk als het winnen van een prijs. Ik snap niet dat mensen zeggen dat je met mooi voetbal geen prijzen kan winnen. Natuurlijk willen de supporters ook prijzen zien, maar zij zien hun ploeg ook graag goed spelen."
God bestaat. In Napels is er niemand die daaraan twijfelt. Toch heeft FÃÂ*bregas een prachtige anekdote over hoe ook hij soms wordt aanbeden door de aanhang van Arsenal. "Ik was een keer op Heathrow en plotseling kwam er een fan aangerend. Hij omarmde me, ging op zijn knieën en schreeuwde: Cesc, you are God!. Ik kon toen wel door de grond zakken. Iedereen keek naar ons. Ik ben van nature een verlegen persoon en in dat soort situaties weet je je geen raad." Wie begiftigd is met het voetbalvirus, kan urenlang naar FÃÂ*bregas luisteren. "Ik ben weliswaar verlegen, maar ik praat graag over voetbal. Over mijn toekomst ben ik wel snel uitgepraat. Ik snap vaak niet waarom er nog altijd geruchten over mijn persoon zijn. Ik heb altijd al gezegd dat ik gelukkig ben bij Arsenal. Maar al zeg ik duizend keer dat ik niet naar een Spaanse club wil, dan nog sorteert dat geen effect. Arsenal is mijn thuis en ik heb geen plannen om te vertrekken." De veelbetekenende blik in zijn ogen zegt genoeg. Ik kan niet anders dan hem te geloven.
Zijn coöperatieve opstelling leidt tot het volgende, gevoelige onderwerp: het vertrek van Kolo Touré en Emmanuel Adebayor naar Manchester City. Het Afrikaanse duo viel vorig jaar zomer voor de ambitieuze plannen van The Citizens, maar uiteraard ook voor de dikke portemonnee van Sheikh Mansour bin Zayed bin Sultan Al Nahyan. "Afgaande op onze resultaten dit seizoen is eens te meer duidelijk geworden dat we nog steeds een sterk team zijn. Het lijdt echter geen twijfel dat zij in het verleden ontzettend belangrijk voor ons zijn geweest. Maar dat geldt voor zoveel spelers. Dat was eerder het geval bij Freddie Ljungberg en Thierry Henry en daarvoor gold dat voor Marc Overmars, Emmanuel Petit en Nicolas Anelka. Stuk voor stuk belangrijke spelers, maar Arsenal bleef overeind. Het is heden ten dage normaal dat topclubs van goede spelers afscheid nemen en vooruit kijken. Het is onze taak om aan het eind van het seizoen te kunnen zeggen dat we hen absoluut niet hebben gemist."
"Iedereen weet dat we een jong team hebben, maar we spelen ook al jaren in dezelfde speelstijl met elkaar samen", vervolgt FÃÂ*bregas, die weigert te geloven dat Arsenal ook dit seizoen de prijzenkast niet hoeft open te doen. "Dat geeft ons zelfvertrouwen. Bovendien weet onze manager hoe prijzen moeten worden gewonnen. Ik kan weliswaar niets beloven, maar ik voel dat we er dicht tegen aan zitten." Arsenal heeft een achterstand van slechts twee punten op koploper en titelverdediger Manchester United. Daarnaast doet Chelsea ook nog volop mee. De ploeg van Carlo Ancelotti verzamelde weliswaar twee punten minder dan Arsenal, maar heeft wel één duel minder gespeeld. De strijd om de landstitel is derhalve spannender dan ooit.
Het winnen van de Champions League is een andere mogelijkheid om het seizoen 2009/10 succesvol af te sluiten. Dan zal in de kwartfinales wel moeten worden afgerekend met niemand minder dan Barcelona, de ex-werkgever van FÃÂ*bregas. "We staan tegenover het beste team van Europa, waarschijnlijk ook ter wereld", blikt de Spaans international vooruit. "Iedereen bij Arsenal kijkt uit naar deze wedstrijden, voor dit soort wedstrijden leef je als voetballer. Voor mij zal het een emotionele terugkeer worden." FÃÂ*bregas heeft een glimlach op zijn gezicht gebeiteld als het over de Azulgrana gaat. Tegelijkertijd heeft hij maar één doel voor ogen. "Als we de Champions League willen winnen, moeten we iedereen verslaan. Ook Barcelona."
FÃÂ*bregas is weliswaar geen fashionboy, maar binnen de lijnen is hij wel een stylist. Een middenvelder met oog voor detail. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Wenger de aanvoerdersband bij FÃÂ*bregas om zijn arm schoof. De voetbalfilosofie van de Zuid-Europeaan is offensief van aard. "Aanvoerder zijn zie ik absoluut niet als een verplichting, het is voor mij een eer. Ik ben weliswaar een jonge aanvoerder, maar ik speel reeds zes jaar bij Arsenal. Daarmee ben ik een van de meest ervaren spelers en dat is mijns inziens de reden dat de manager voor mij heeft gekozen. Als Arsenal-speler moet je altijd presteren, maar ik voel niet dat er nu meer druk op mijn schouders ligt omdat ik aanvoerder ben." Met achttien doelpunten en evenzoveel assists is FÃÂ*bregas onbedoeld bezig aan zijn beste seizoen uit zijn loopbaan.
Hij filosofeert graag. Over voetbal en over de hanteren tactiek. FÃÂ*bregas is tot op zekere hoogte verworden tot een soort cultfiguur in de Londense gelederen. Toch blijft hij met zijn beide benen op de grond. "Mijn ouders zijn van grote invloed op me geweest en hebben me geleerd hoe ik mezelf moet zijn. Dat ik nooit moet veranderen, wat er ook gebeurt. Ik was nog jong toen ik voor Arsenal tekende, maar aan de andere kant ook redelijk volwassen. Toch miste ik mijn familie en Barcelona. Op dat moment besloot ik door te zetten en niet te vergeten waar ik vandaan kwam. En vooral hoe hard ik gewerkt had én moest werken om mijn doelstellingen te bewerkstelligen. Zo denk ik nu nog."
"Ik ben nu veel rustiger dan pakweg drie of vier jaar geleden", verzekert FÃÂ*bregas. "Toen ik nog jong was, kon ik ontzettend kwaad zijn na een nederlaag. Nu ga ik daar anders mee om. Soms zijn nederlagen gewoonweg niet te vermijden. Het is mijns inziens belangrijk om je emotie's binnen de lijnen te controleren, maar zeer zeker ook buiten het veld. Dat is een van de vele lessen die ik van de manager heb geleerd." Ons gesprek wordt even onderbroken als Fran Mérida binnenkomt. De Spanjaarden begroeten elkaar vluchtig met een high five. Mérida is slechts twee jaar jonger, maar door een gebrek aan speeltijd stagneert hij in zijn ontwikkeling. "Hij komt er wel", stelt Fábregas. "Hij speelt weliswaar niet veel, maar dat kan op elk moment veranderen. Ik hoop dat hij nog jaren voor Arsenal zal spelen, net als ik." FÃÂ*bregas lijkt hiermee opnieuw te bewijzen dat in een wereld waar veel spelers over clubliefde brallen en dan toch voor een andere club kiezen, loyaliteit bestaat. Hij werkt obsessief aan het verwezenlijken van zijn dromen bij Arsenal.
Wie in het voetbal met zijn land wereldkampioen wordt, verzekert zich van eeuwige roem. De Europese titel in Oostenrijk en Zwitserland lijkt voorbode van mondiaal succes op het WK in Zuid-Afrika. In tegenstelling tot bij The Gunners is de 48-voudig international bij la selección española niet automatisch verzekerd van een basisplaats. Op het EK werd hij door Luis Aragonés enkele keren als tweede aanvaller gebruikt. "Volgens Aragonés hadden we op die manier meer kans om de finale te bereiken. Dat was voor mij geen probleem. In de vertegenwoordigende elftallen had ik reeds een dergelijke rol. Maar ik vind dat ik als controlerende middenvelder beter tot mijn recht kom. De concurrentie is echter groot en dat is ook alleen maar goed. Of Spanje de wereldtitel zal veroveren? Dat is van veel factoren afhankelijk. We zijn een van de favorieten, maar een WK is een toernooi op zich." De lippen van FÃÂ*bregas blijven gesloten. Hij wil zijn voeten laten spreken.
|
|
|
|
Francesc 'Cesc' Fabregas: De geniale en sierlijke heerser van het middenveld
