Toen in januari 2010 door de UEFA bekend werd gemaakt dat de Allianz Arena in München het decor zou worden van de Champions League-finale in 2012, was er maar 1 doel voor Bayern München vanaf dat moment: kom in die finale. Een seizoen later werd de nachtmerrie bijna werkelijkheid toen de club afstevende op een plek buiten de top drie en dus buiten de Champions League. Louis van Gaal werd ontslagen, Andries Jonker stuurde Bayern naar het kampioenenbal, München kon opgelucht ademhalen.

De Allianz Arena.

Finale
Nu een jaar later staan ze in die gedroomde finale. Chelsea zal voor de Duitsers slechts een bijrol spelen in hun sprookjesverhaal om de cup in de eigen achtertuin te winnen. Voor Britten is München sowieso niet een erg gelukkig plek. Neville Chamberlain gaf er Hitler alles wat hij wilde in 1938 en Manchester United verloor er bijna haar gehele selectie in 1958. Aan de andere kant haalde Nottingham Forest in 1979 er haar grote triomf onder Brian Clough.

Beide ploegen kennen het drama een Champions League-finale te verliezen. Veel van hen waren er nog bij toen de spelers van Chelsea en Bayern respectievelijk in 2008 en 2010 de eindstrijd verkeerd zagen aflopen. Bayern heeft natuurlijk een veel rijkere traditie in dit toernooi. Ze wonnen de cup tenslotte maarliefst al vier keer eerder (1974, 1975, 1976, 2001) en speelden in vier verloren finales. De meest memorabele was waarschijnlijk die tegen Manchester United in 1999, toen Bayern binnen de laatste 3 minuten van alles naar niets ging.

De cup met de grote oren.

Team nieuws
De gewonnen veldslagen tegen Barcelona en Real Madrid kwamen wel met een prijs voor de finalisten. Chelsea mist aanvoerder en inspirator John Terry, die dacht weg te komen met knietjes geven. Al heeft de UEFA hem wel toestemming gegeven de cup omhoog te mogen houden op het podium, mocht zijn club winnen. Verder kregen Ramires, Meireles en Ivanovic fatale gele kaarten. Holger Badstuber, David Alaba en Luiz Gustavo moesten 120 minuten lang knokken in Madrid en liepen in de tussentijd gele kaarten op die hun de finale kosten.

Breno ligt er al het hele seizoen uit met een knieblessure. Daniel Van Buyten heeft al sinds januari niet meer gespeeld voor Bayern. Wellicht haalt hij de finale, maar een basisplek lijkt onrealistisch. Bij Chelsea zijn David Luiz en Gary Cahill nog altijd in de race om de finale te halen. Beiden liggen er sinds half april uit met blessures, maar trainen sinds dinsdag volledig mee met de groep. Florent Malouda kreeg een hamstringblessure in de laatste competitiewedstrijd en lijkt het niet te gaan halen.

Aan schorsingen geen gebrek.

Tactische bespiegeling

Bayern München

De problemen liggen vooral achterin bij de Duitsers. Bayern heeft vier centrale verdedigers: Breno, van Buyten, Boateng en Badstuber. Badstuber is geschorst, Van Buyten zal de bank halen, maar is zeker niet fit genoeg om te starten. Anatoliy Tymoshchuk kan als verdedigende middenvelder ook uit de voeten centraal achterin. Gustavo kan dat ook, maar hij is er ook niet bij door gele kaarten. Boateng start in het centrum en Tymoshchuk zal waarschijnlijk zijn partner worden. Breno is er al lang niet bij met een blessure en bovendien is hij uit de gratie geraakt na zijn pyromaan-acties. Het feit dat Badstuber er niet bij is zal Bayern pijn doen. Hij is hun meest bepalende speler achterin. De jonge, maar vaste, linksback Alaba is er ook al niet bij door een schorsing. Contento is zijn logische vervanger, maar heeft niet de klasse van Alaba en Ribery zal hem moeten bijstaan door genoeg mee terug te lopen. Op het middenveld zal Schweinsteiger de defensie zoveel mogelijk proberen te helpen, ook in de opbouw.

Offensief heeft Bayern al haar talent en kwaliteit ter beschikking. Robben en Ribery op de flanken en Gomez als richtpunt voorin. Kroos zal ietwat meer teruggetrokken spelen dan normaal, Thomas Muller komt achter de spitsen en zal Chelsea veel problemen bezorgen met zijn loopacties, hij hoeft niet eens te scoren om gevaarlijk te zijn. Door de aandacht af te leiden van Gomez, ontstaat er ruimte voor de andere aanvallers. Het feit dat Muller al meer dan 10 penalties gewonnen heeft voor zijn ploeg geeft ook aan dat hij moeilijk legaal af te stoppen is. Kroos is niet zo dynamiek als Muller, maar achter de vier aanvallers zal hij ruimte krijgen om te strooien met passen en schoten op doel te lossen. Je kan er je huis op zetten dat Bayern de doelman van Chelsea vaker van afstand gaat testen dan Barcelona gedaan heeft.

In Gomez hebben ze misschien een van de meest effectieve spelers ter wereld. In de Champions League heeft hij 12 goals uit 29 pogingen op doel. Dat halen zelfs Messi (10 uit 31) en Ronaldo (8 uit 28) niet, zonder penalty’s meegerekend.

Juichende Bayern spelers.

Chelsea

Chelsea’s kopzorgen zitten net zoals bij Bayern in de achterste linie. Aanvoerder John Terry kreeg rood in de laatste CL-wedstrijd tegen Barcelona. Veelzijdige verdediger Ivanovic is er ook niet bij door een schorsing op te lopen in die wedstrijd, iets wat hij na afloop pas te weten kwam door de Sky-interviewer. Om de zaken nog erger te maken liepen Cahill en Luiz blessures op in halve finales tegen Barcelona en Tottenham. Ze zijn wel op de weg terug en hopen München te halen. Zo niet verhuist Bosingwa waarschijnlijk naar het centrum, met Ferreira op zijn plek. Ook hebben middenvelders Mikel en Essien in het verleden op die positie gespeeld.

Op het middenveld is Meireles de andere geschorste. Mikel zal als stofzuiger dienen met Lampard naast hem als opbouwer. Tegen Barcelona en Liverpool in de Cup Final liet Lampard al zien dat hij op een teruggetrokken positie nog steeds gevaarlijk kan zijn met assists. Voor de twee zal Chelsea’s speler van het jaar Juan Mata de regisseur proberen te zijn. Iets wat tegen Barcelona in zijn geheel niet lukte door het gebrek aan balbezit. Maar je hebt het gevoel dat Mata belangrijk moet zijn deze wedstrijd om te zorgen dat Chelsea een kans maakt. Kalou kent ietwat van een opleving onder Roberto di Matteo en zal naast zijn kwaliteiten in de counter ook belangrijk zijn in het afstoppen van Robben.

Onder Di Matteo hebben Torres en Drogba nog geen wedstrijd samen gestart, maar gezien de blessure van Malouda lijkt de Spanjaard goede kansen op een basisplek te hebben. Vergeet niet dat ondanks het gebrek aan goals, Torres dit seizoen al verantwoordelijk is voor 15 assists. Wat eventueel ook nog zou kunnen is dat Mata naar links verhuist en Essien centraal op het middenveld komt te spelen. Drogba is een man die zijn beste vorm meestal bewaard voor de grote gelegenheid. Zo heeft hij al in 4 FA Cup-finales gescoord en was hij ook een doorn in het oog voor Barcelona.

Feest bij Chelsea.

Historie
De enige andere keren dat Bayern Munchen en Chelsea tegenover elkaar stonden was in de kwartfinale van de Champions League in 2004/2005. De Duitsers hadden zich net ontdaan van Arsenal, maar Chelsea was in dat seizoen wel andere koek. Chelsea had net Barcelona uitgeschakeld, Mournho had wat dingen geroepen over de scheidsrechter en de UEFA en was geschorst voor de twee wedstrijden tegen Bayern. De heenwedstrijd was de fameuze ontmoeting toen de pers assistent van Mourinho, Rui Faria, beschuldigde van een oortje te dragen onder zijn muts. Het was immers toch veel te warm voor een muts? Bovendien verdachten ze Mourinho ervan via een wasmand in de kleedkamer gekomen te zijn om de teamtalk te houden.

Op Stamford Bridge vloog Chelsea uit de startblokken. Al na vier minuten gooide John Terry er een lange pass uit naar Damien Duff. De Ier legde de bal klaar voor Joe Cole die uithaalde en via het been van Lucio scoorde. Bayern groeide in de wedstrijd en kregen een grote kans nadat Glen Johnson een bal tekort terugspeelde en Ze Roberto naast schoot.

Na rust nam Chelsea het initiatief weer over. Via een geweldige counter met Drogba, Gudjohnsen, moest Duff scoren maar hij schoot recht op Kahn af. Chelsea gaf een makkelijke vrije trap weg. Michael Ballack’s schot kwam niet verder dan de muur, maar Cech moest redden op de terugkomende bal van Ze Roberto. De bal viel voor de voeten van Schweinsteiger, de enige Bayern-speler die er zaterdag nog steeds bij is, en maakte rustig de 1-1.

Chelsea herhaalde het trucje uit de eerste helft door weer de lange bal te spelen, nu op Drogba. Die legde de bal panklaar voor Lampard die met links Kahn klopte en Chelsea opnieuw op voorsprong bracht. 10 minuten later zag het alleen maar beter uit voor de Londenaren. Claude Makelele lobte de bal het strafschopgebied in, Lampard nam hem aan op de borst, draaide om zijn as en met een volley van wereldklasse zette hij Chelsea op 3-1. De wedstrijd leek beslist toen Drogba uit een corner er nog een bij prikte voor Chelsea. Maar scheidsrechter Rene Temmink gaf Bayern een ontsnappingsclausule door in blessuretijd een penalty toe te kennen aan Bayern, die feilloos werd benut door Ballack.

Chelsea -- Bayern Munchen: 4-2
Lucio ’5 OG, Lampard ’59, ’70, Drogba ’81.
Schweinsteiger ’53, Ballack ’90 p.

Bayern Munich: Kahn, Sagnol, Lucio, Kovac, Lizarazu, Salihamidzic (Schweinsteiger ’45), Frings, Ballack, Hargreaves, Ze Roberto (Scholl ’73), Guerrero.

In de terugwedstrijd was Mourinho nog steeds geschorst. Aanvankelijk nam hij zijn plaats in hoog op de tribune van het Olympisch Stadion van München. Maar op het laatste moment veranderde hij van gedachte en nam een taxi terug naar het hotel.

Bayern moest twee keer scoren en ze besloten dat ze dat maar het beste vanaf het begin konden gaan proberen. Na vier minuten had Pizarro een schotkans, maar Cech redde met zijn benen. Even later dribbelde Schweinsteiger stijlvol langs Terry en William Gallas, echter schoot hij naast. Het was aChelsea dat als eerste scoorde, met een goal dat verdacht veel leek op de openingsgoal van de week ervoor. Cole gaf de bal aan Lampard die opportunistisch op doel schoot en via Lucio -- ja weer hij -- rolde de bal achter Kahn.

In de tweede helft kreeg Bayern toch hoop nadat Pizarro als eerste er bij was nadat Ballack de paal had geraakt. Een periode van hevige Duitse Blitzkrieg volgde. Zo gooide Lizarazu de bal voor, raakte het hoofd van Robert Huth en via een miraculeuze curve belandde de bal op de lat boven Cech. Gudjohnsen haalde nog een bal van de lijn voordat Chelsea alsnog de wedstrijd naar zich toetrok. Joe Cole pakte later een afgeslagen bal op in de hoek, gooide de bal schijnbaar gevaarloos voor, maar Drogba kwam als een stier aanstormen en kopte de bal geweldig achter Kahn.

Goals van Guerrero in de slotfase, snel gevolgd door een andere van Mehmet Scholl, waren niet meer dan voor de statistieken. Chelsea ging door naar de halve finale.

Bayern München -- Chelsea: 3-2
Pizarro ’65, Guerrero ’90 Scholl ’90.
Lampard ’30, Drogba ’80.

Chelsea: Cech, Ricardo Carvalho, Huth, Terry, Gallas, Cole (Nuno Morais ’90), Makelele, Lampard, Duff (Tiago ’71), Drogba, Gudjohnsen (Geremi ’85).

De Champions League finale wordt gespeeld op zaterdag 19 mei 2012.

Geschreven door mcydogg.

Voorbeschouwing: Bayern München – Chelsea

De uitzinnige thuisfans van Fortuna Düsseldorf bestormden gisteren het veld van hun club nadat men terugkeerde in de Bundesliga. Hertha BSC werd op 2-2 gehouden na de 1-2 zege in Berlijn en daardoor speelt Fortuna voor het eerst in vijftien jaar in de 1. Bundesliga, terwijl Hertha voor de tweede keer in drie jaar afdaalt naar het tweede plan. Het was natuurlijk niet de eerste veldbestorming uit de voetbalhistorie en het zal ook niet de laatste zijn maar de een “pitch invasion” is de andere niet! Hieronder enkele veldbestormingen uit het afgelopen seizoen op een rij.

Het was chaos gisteren in de ESPRIT arena. Nadat de wedstrijd al was stilgelegd wegens het gooien van vuurwerk op ondere andere het veld, leek het duel af te stevenen op een 2-1 zege voor Fortuna. Ruim voldoende na de 1-2 zege in Berlijn en bovendien speelde de thuisploeg al tegen tien man. De vele supporters verzamelden zich al ver voor het eindsignaal aan de zijlijn voor het feestje maar na de 2-2 in de 85e minuut werd het nog spannend. Bij een doelpunt voor Hertha zouden de bezoekers alsnog aan het langste eind trekken. Er volgde een nagelbijter als slotfase, waarin maar liefst zeven minuten blessuretijd werd toegevoegd. De Fortuna-fans hielden het niet meer en besloten al om in de zesde extra minuut de grasmat te enteren. Er was geen houden aan en de wedstrijd werd opnieuw stilgelegd, terwijl spelers, staf en de massaal aanwezige ME probeerden het veld schoon te vegen. De laatste minuut werd nog uitgespeeld, met een gunstige uitslag voor Fortuna Düsseldorf, waardoor men het feest opnieuw op het veld in de ESPRIT arena kon vieren. Hieronder de beelden:

Een week geleden was Manchester het decor van een echte pitch invasion. Een blauwe pitch invasion, want na een zinderende slotfase was het uiteindelijk Manchester City dat alsnog de Engelse titel greep. Terwijl United al zijn plicht had volbracht door met 0-1 te winnen Sunderland dacht men stiekem de titel al in de pocket te hebben, aangezien City in blessuretijd nog met 1-2 achter stond tegen Queens Park Rangers. Dzeko en Agüero dompelden de telefonerende en verbouwereerde United-fans echter alsnog in rouw met twee goals in extremis, waarna het thuispubliek, door het dolle heen, massaal hun stoeltje verliet om samen met de spelers het eerste kampioenschap in 44 jaar te vieren:

De veldbestorming kent echter ook weleens een negatieve kant. In Nederland hadden we het afgelopen seizoen dan niet zo’n invasie maar ene Wesley haalde wel alle kranten en journaals met zijn aanval op AZ-keeper Esteban in de ArenA. In Turkije ging het er een aantal dagen geleden een tandje harder aan toe. De aartsrivalen Fenerbahce en Galatasaray speelden in een onderling duel om de Turkse landstitel. Galatasaray ging met een punt voorsprong dat duel in en de 0-0 in het stadion van Fenerbahce was voldoende voor het eerste kampioenschap in . Voor de supporters van Fenerbahce onverteerbaar. Teleurgesteld met de prestatie van hun team sloopten ze de tribune en zochten het veld op om de confronatie met de politie aan te gaan, met de afgebroken stoeltjes in hun handen. Ook de fakkels mochten natuurlijk niet ontbreken:

De meeste beruchte veldbestorming van afgelopen seizoen vond echter plaats in Egypte en staat ook wel bekend als de Port Said-stadionramp. Begin februari braken na het duel tussen Al-Masry en Al-Ahly grote rellen uit tussen de supporters. Al tijdens de wedstrijd waren er spanningen en er was zelfs een tijdje gestaakt wegens het gooien van stenen en vuurwerk vanaf de tribunes. De vlam sloeg echter pas na het laatste fluitsignaal echt in de pan, toen duizenden thuissupporters het voorzien hadden op de aanwezige spelers en staflieden van de bezoekers van Al-Ahly. Ze troffen echter de harde kern van Al-Ahly en het kwam tot een massale slachtpartij tussen de rivaliserende groepen, waarbij tientallen doden en zo’n honderden gewonden vielen. De rest van het seizoen in de hoogste Egyptische divisie werd afgelast.

Geschreven door Jasper.

De ene veldbestorming is de andere niet!

Vandaag werd officieus bekend dat Ruud van Nistelrooy zijn voetbalschoenen aan de wilgen zal hangen. De carrière van de veel scorende spits begon jaren geleden bij de voor hem toen plaatselijke voetbalclub Nooit Gedacht. Een toepasselijke naam, want veel mensen hadden nooit gedacht dat Ruud het zou weten te schoppen tot topspits bij clubs als Manchester United en Real Madrid, en zelfs tot tweede meest scorende spits ooit in het grootste clubtoernooi van Europa, de Champions League. Daarom een eerbetoon aan de doelpuntenmachine uit Geffen: Ruud van Nistelrooy.

Het begin
1 juli 1976 zou een mooie datum voor het Nederlandse voetbal gaan blijken. Op deze dag werden namelijk twee doelpuntenmachines geboren die op hun eigen manier naam en faam zouden maken in het internationale clubvoetbal en Oranje. Patrick Kluivert en Ruud van Nistelrooy zagen op deze datum namelijk het levenslicht. Terwijl de een al vroeg te boek stond als een groot talent en op zeer jonge leeftijd reeds zijn eerste Champions finale speelde (Kluivert), onderging de ander op datzelfde moment zijn transformatie van middenvelder tot vaste spits bij FC Den Bosch (Van Nistelrooy). Op je achttiende de winnende scoren in een tot de nok gevuld Ernst Happel Stadion of op diezelfde leeftijd met je club als laatste eindigen in de Eerste Divisie. Een groot contrast, maar wie het laatst lacht lacht het best en dus werkte Van Nistelrooy hard om te kunnen slagen bij zijn club. Na het seizoen 1996/1997 betaalde dit zich uit en verdiende Ruud een transfer naar SC Heerenveen, alwaar zijn carrière pas echt los zou komen.

Van Nistelrooy juicht namens FC Den Bosch

Scoren in de Eredivisie
Voor het luttele bedrag van €360.000,- maakte Van Nistelrooy de overstap van FC Den Bosch naar SC Heerenveen. Dit gebeurde in de transferzomer richting het seizoen 1997/1998, wat tevens het enige seizoen van Ruud in dienst van de Friese club zou blijken. Hoewel Ruud op papier namelijk niet bijster veel scoorde in het hoge noorden (13 goals in 31 duels) was men in Eindhoven inmiddels bijzonder overtuigd geraakt van zijn kwaliteiten als nummer negen. Aan het einde van het seizoen zou daarom het transferrecord tussen twee Nederlandse clubs gebroken worden toen PSV de goaltjesdief voor liefst €6.3 miljoen ophaalde uit Friesland. In Eindhoven zou hij samen komen te spelen met de technisch begaafde Luc Nilis. Het bleek een gouden duo. In zijn eerste seizoen in dienst van PSV wist Van Nistelrooy direct 31 keer te scoren. Een prestatie zo groot dat hij daarmee direct tweede werd op de lijst van meest scorende speler in een seizoen, op gepaste afstand van het onhaalbare record van Coen Dillen. Nilis en Van Nistelrooy voelden elkaar goed aan op het veld en waren een belangrijk onderdeel in het behalen van de landstitel in het seizoen 1999/2000. Ruud van Nistelrooy was nu een grote naam in het Nederlandse voetbal en maakte na het WK van 1998 dan ook zijn debuut in Oranje. Samen met (wie anders dan) Patrick Kluivert mocht hij de aanvalslinie van Nederland leiden in een uitwedstrijd tegen Duitsland. Een gouden duo leek geboren maar helaas bleek over de jaren dat een zwaluw nog geen zomer maakt..

Van Nistelrooy samen met Patrick Kluivert

Van the Man in de Premier League
In April 2001 brak op clubniveau een nieuw avontuur aan voor de spits. Manchester United was bereid het gigantische bedrag van om en nabij €30 miljoen euro aan PSV te betalen om zich te verzekeren van de diensten van Van Nistelrooy. Geen loze investering, zo zou spoedig blijken. In zijn eerste seizoen als Mancunian scoorde Ruud liefst 23 keer in 32 wedstrijden. Daarnaast brak Van Nistelrooy een Premier League record door meer dan acht keer op rij te scoren, wist hij in de Champions League tien keer het net te vinden en werd hij gekozen tot PFA Speler van het Jaar in Engeland. Geen misselijke binnenkomer dus, maar geen reden voor Ruud om gas terug te nemen in de komende jaren. Het doelpunten maken ging door alsof het geen enkele moeite kostte. Ten tijde van zijn vertrek uit Manchester had van Nistelrooy liefst 150 doelpunten in slechts 220 wedstrijden op zijn naam staan. Tevens is hij met 38 goals in totaal nog altijd Europees topscorer aller tijden van de club van Ferguson. En hoewel Ferguson hier ongetwijfeld ontzettend blij mee moet zijn geweest ging het toch mis tussen de twee. Hoe de vork exact in de steel zit zal lastig te achterhalen zijn, maar duidelijk was dat er frictie ontstond tussen Sir Alex Ferguson, Ruud van Nistelrooy en ook Cristiano Ronaldo. Van Nistelrooy verkaste van de spitspositie naar de bank en kwam plots steeds minder aan spelen toe. Toen in de zomer van 2006 Real Madrid haar kans schoon zag en een goed bod naar Manchester stuurde was de spits dan ook binnen de kortste keren vertrokken. Op weg naar een nieuw avontuur in de Spaanse hoofdstad.

Gouden tijden met Alex Ferguson en Man United

Zon, doelpunten en blessureleed
Ook in Madrid ging Van Nistelrooy vervolgens ongestoord verder met dat waar hij voor betaald werd: doelpunten maken. In zijn eerste seizoen legde hij direct beslag op de Spaanse topscorers titel door liefst 25 maal het net te vinden. De club werd mede dankzij deze goals kampioen en Van Nistelrooy mocht weer een nieuw record bijschrijven door zeven keer op rij te scoren in La Liga. Vanaf 2008 ging het echter minder met de fysieke gesteldheid van de international. In het verleden waren hier wel vaker zorgen over geuit maar pas nu leek het echt mis te gaan. Van Nistelrooy moest veel wedstrijden missen door blessures en verdween hierdoor uiteindelijk langzaam uit beeld bij de kapitaal krachtige club. Ruud zou zijn carrière nog voortzetten bij HSV en later Malaga. Bij laatstgenoemde club speelde hij het afgelopen seizoen (vooral) als invaller, waarna hij vandaag besloot zijn voetbalcarrière gedag te zeggen.

In actie namens Real Madrid

Een prachtige carrière die hem van Den Bosch tot Madrid bracht. Wie had dat vooraf durven dromen? Men zal zich Van Nistelrooy vooral herinneren vanwege zijn doelpunteninstinct en zijn prestaties bij zijn clubs. Hoewel hij ook voor Oranje zeer belangrijk is geweest heeft hij op internationaal niveau helaas geen prijzen weten te pakken. Echter, mooie herinneringen zijn er als Oranje fan nog genoeg. Zijn goal bijvoorbeeld tegen de Duitsers, op het EK van 2004. Of de prachtige pirouette tegen Frankrijk op het EK van 2008, waarmee hij tevens bewees meer te kunnen dan ‘slechts’ scoren. Om dit stuk tot een mooi slot te brengen eindigen we dan ook met een aantal hoogtepunten uit zijn carrière, en natuurlijk een overzicht van de door hem behaalde prijzen.

Erelijst
PSV Eindhoven
Eredivisie (2): 1999–2000, 2000–01
Johan Cruijff Shield (2): 1998, 2000

Manchester United
Premier League (1): 2002–03
FA Cup (1): 2003–04
Football League Cup (1): 2005–06
FA Community Shield (1): 2003

Real Madrid
La Liga (2): 2006–07, 2007–08
Supercopa de España (1): 2008

Individueel
Eredivisie Topscorer: 1998–99, 1999–2000
Dutch Players’ Player of the Year: 1999, 2000
Premier League Player of the Month: December 2001, February 2002, April 2003
UEFA Champions League Most Valuable Striker: 2001–02
Barclaycard Player of the Year: 2002
IFFHS World’s Top Goal Scorer of the Year: 2002
Sir Matt Busby Player of the Year: 2001–02, 2002–03
PFA Player of the Year: 2001–02
UEFA Champions League Topscorer: 2001–02, 2002–03, 2004–05
Premier League Goal of the Month: March 2003
UEFA Club Forward of the Year: 2002–03
Premier League Golden Boot: 2002–03
FIFA 100
Pichichi Trophy: 2006–07
IFFHS World’s Top Goal Scorer of the Decade: 2001-2010

Ruud, het ga je goed!

Geschreven door: Clough.

Ode aan Van Nistelrooy

Donderdagavond werd in Duitsland de eerste wedstrijd in de strijd om promotie en degradatie gespeeld. In de eerste wedstrijd verloor Hertha BSC in eigen stadion met 1-2 van Fortuna Düsseldorf. Hiermee is het hoogst onzeker of er volgend jaar in Berlijn nog voetbal op het hoogste niveau te zien is.

Geen voetbal op het hoogste niveau in de hoofdstad van een land is iets wat redelijk uniek is. Ook in het voorgaande seizoen was dit in Duitsland overigens het geval want ook toen kwam Hertha BSC uit in de tweede divisie. Als we eens kijken naar de rest van Europa komen we weinig landen tegen waar het zo dramatisch is gesteld met voetbal op het hoogste niveau.

Vaak zijn de hoofdsteden van de Europese landen zelfs echte voetbalbolwerken, denk maar eens aan Engeland waar in het huidige seizoen zelfs vijf teams op het hoogste niveau actief waren. Londen is tevens op het lagere professionele niveau goed vertegenwoordigd. Ook Praag is een hoofdstad met een grote dichtheid van voetbalclubs want ook daar zijn in het huidige seizoen vijf teams op het hoogste niveau actief.

Nu kent Berlijn naast Hertha nog een aantal clubs die actief zijn in de Duitse competities maar behalve Union Berlin dat op het tweede niveau uitkomt zijn dit alle clubs die op een betrekkelijk laag niveau uitkomen.

België: Anderlecht
Denemarken: FC Kopenhagen
Engeland: Arsenal, Chelsea, Fulham,Tottenham en Queens Park Rangers
Finland: HJK Helsinki
Frankrijk: Paris St. Germain
Griekenland: AEK Athene, Panathinaikos
Italië: AS Roma en Lazio
Kroatië: Dynamo Zagreb en NK Zagreb
Nederland: Ajax
Oostenrijk: Austria Wien, Rapid Wien
Portugal: Benfica, Sporting Lissabon
Roemenië : Dinamo Boekarest, Rapid Boekarest, Sportul Studentesc en Steaua Boekarest
Rusland: CSKA Moskou, Dinamo Moskou, Lokomotiv Moskou en Spartak Moskou
Schotland: Hearts & Hibernian
Spanje: Atletico Madrid, Real Madrid en Rayo Vallecano
Tsjechië: Bohemians Praag, Dukla Praag, Slavia Praag, Sparta Praag en Viktoria Zizkov
Turkije: Gençlerbirliği & MKE Ankaragücü
Zweden: AIK en Djurgårdens IF
Zwitserland: Young Boys

Dinsdagavond is de laatste kans voor Hertha BSC om te zorgen dat Berlijn op voetbalgebied niet het lachertje wordt van de Europese hoofdsteden. In Düsseldorf dient men dan de 2-1 achterstand van de eerste wedstrijd weg te poetsen.

Geschreven door Marioow.

Wordt Berlijn het lachertje van Europa?

Aanstaande zaterdag staan de nummers één en twee van Duitsland tegenover elkaar in Berlijn in de strijd om de finale van de DFB Pokal. Het zal een spannende strijd worden, Dortmund wil voor het eerst in de historie de dubbel pakken en Bayern heeft wat goed te maken na het mislopen van de landstitel.

Borussia Dortmund wist de Pokal slechts twee keer eerder te winnen en nog nooit slaagde het team er dus in om in hetzelfde seizoen zowel de titel als de Pokal te winnen. De laatste winst van de Pokal stamt al uit 1989 waarin het de finale met 4-1 won van Werder Bremen. De huidige stadionspeaker van Borussia Dortmund “Norbert Dickel” was in deze finale de grote man met twee treffers. Door deze zege behaalde Dortmund zijn eerste titel prijs het winnen sinds de winst van de Europacup in 1966. Stadionspeaker Dickel wordt nog voor iedere wedstrijd toegezongen met “Wir singen Norbert Norbert Norbert Dickel jeder kennt ihn den Held von Berlin. !”.

De eerste winst van de Pokal behaalde Borussia Dortmund in 1965 met een 2-0 zege op Alemannia Aachen. De laatste keer dat Dortmund in de bekerfinale stond was in 2008, ook toen was de tegenstander Bayern München. Bij Borussia Dortmund kwamen van de huidige selectie Florian Kringen, Sebastian Kehl en Jakub Blaszczykowski in actie. Aan de kant van Bayern speelden van de huidige selectiespelers Philip Lahm, Bastian Schweinsteiger en Frank Ribery. Bayern versloeg Dortmund uiteindelijk na verlenging met 2-1. De doelpunten namens Bayern werden gemaakt door Luca Toni en namens Dortmund was Mladen Petric trefzeker.

Bayern won de Pokal al vijftien keer en is daarmee de recordhouder, de eerste zege was in 1957 toen het Fortuna Düsseldorf versloeg met 1-0 de finale werd toen gespeeld in Augsburg. De laatste deelname en zege van Bayern is in 2010 en toen won het de finale met maar liefst 4-0 van Werder Bremen. Trainer van Bayern München was toen nog onze landgenoot Louis van Gaal. Met deze zege behaalde Bayern de dubbel en het had zelfs de mogelijkheid om de “treble” te behalen, echter de Champions League finale werd verloren.

De laatste acht finales die Bayern speelde wist het allemaal winnend af te sluiten. De laatste keer dat de finale werd verloren stamt alweer uit 1985 want toen versloeg Bayer Uerdingen het team uit München met 2-1. Het was ook gelijk het begin van de historie om de finale in Berlijn af te wikkelen; na jarenlang in diverse plaatsen de finale te hebben georganiseerd speelt men vanaf 1985 de finale vast in het Olympiastadion in Berlijn.

De afgelopen twee jaar heeft Borussia Dortmund het stokje van Bayern overgenomen in de competitie en dit is ook te zien in de onderlinge ontmoetingen. De laatste vier duels werden alle gewonnen door de ploeg van trainer Jürgen Klopp. In de jaren hier voor wist Dortmund zeven keer op rij niet te winnen van Bayern München.

Borussia Dortmund verkeerde na een zwakke competitiestart in absolute bloedvorm. De laatste nederlaag dateert al van september 2011 toen het verloor van Hannover ’96. Sindsdien is het team 28 wedstrijden op rij in de competitie ongeslagen, wat een absoluut record is. Door de winst afgelopen weekend op SC Freiburg is het in het puntentotaal “81 stuks” ook de beste kampioen aller tijden in de Bundesliga.

Tegenstander Bayern München presteert ook prima de laatste weken. De laatste drie duels in de competitie werden gewonnen en tussendoor versloeg men over twee wedstrijden ook nog eens Real Madrid in de Champions League waardoor het volgende week in de finale in actie komt tegen Chelsea. De laatste nederlaag in competitieverband was tegen Borussia Dortmund. Het verloor met 1-0, onder meer doordat Arjen Robben een penalty en een kans voor open doel miste.

Bij Borussia Dortmund is het verdediger Mats Hummels die de meeste minuten maakte het afgelopen seizoen. In de 4090 minuten dat hij in actie kwam wist de oud-Bayern-speler tweemaal te scoren en twee assists te geven. Van alle spelers die in actie kwamen bij Borussia Dortmund heeft Mohammed Zidan de minste minuten gemaakt dit seizoen, hij vertrok in de winterstop dan ook naar Mainz ’05. De belangrijkste speler van Borussia Dortmund is spits Robert Lewandowski, hij wist 27 keer te scoren en ook negen keer de beslissende pass te geven. Na Robert Lewandowski is de Japanner Shinji Kagawa betrokken bij de meeste doelpunten voor Borussia Dortmund, hij wist zelf 16 keer het net te vinden en gaf eveneens negen assists.

Het statistisch beste team van Borussia Dortmund in 2011-12:

Bij tegenstander Bayern München is het keeper Manuel Neuer die de meeste minuten maakte. In de 4560 minuten die hij in actie kwam moest hij 31 tegentreffers incasseren. De speler die het minst in actie kwam was Takashi Usami die in de voorbereiding nog een prima indruk achterliet. In totaal mocht hij slechts vijf keer meedoen en wist daarin één keer te scoren. Bij Bayern München draait dit seizoen alles om Mario Gómez, de spits wist dit seizoen maar liefst 41 keer te scoren en gaf ook nog eens vijf assists. Naast Gómez is ook “Robbery” weer uitermate belangrijk voor Bayern dit seizoen. De twee kemphanen Ribéry en Robben waren gezamenlijk betrokken bij 62 goals van Bayern waarbij Ribéry 36 keer betrokken was bij een goal en Arjen Robben bij 26 goals.

Het statistisch beste team van Bayern München in 2011-12:

Naast de sterkste opstellingen van beide ploegen heeft WijZijnVoetbal nog wat statistieken op een rijtje gezet.

* = minimaal acht duels gespeeld

Geschreven door Marioow.

Statistieken via M. Westerveld.

DFB Pokal Finale 2011/2012: Borussia Dortmund – Bayern München

Woensdagavond wordt er weer een UEFA Cup uitgereikt. Atlético de Madrid en Athletic Club de Bilbao spelen de finale van de Europa League. Wij Zijn Voetbal zet feiten en statistieken op een rijtje.

Atlético en Athletic ontmoetten elkaar nog nooit in Europees verband, maar uiteraard vaak genoeg in Spanje zelf. De twee speelden exact 150 keer tegen elkaar in competitieverband, waarbij de Madrilenen licht de overhand hebben met 64 zeges tegenover 59 van de Basken. Drie keer speelden de clubs een finale. In 1921 en 1956 won Athletic de Copa del Rey tegen Atlético, waar de ploeg van Luis Aragonés overwon in 1985 door goals van Hugo Sánchez. In recente duels tussen de twee worden de zeges eerlijk verdeeld. Beide wonnen vijf keer in de laatste tien ontmoetingen. Op 21 maart troffen de twee Rojiblanco-clubs elkaar voor het laatst. Atlético behaalde destijds de drie punten door twee treffers van Radamel Falcao: 2-1.

Athletic verkeert niet in een al te beste vorm. Het uitzicht op de Champions Leagueplaatsen in de Liga is volledig verdwenen, en sinds de 3-1 zege op Sporting in de halve finale van de Europa League wisten de Basken al drie duels op rij niet te scoren, met nederlagen tegen Zaragoza en Real Madrid. Atlético heeft nog wel uitzicht op de Champions League, na de 2-1 zege op Málaga afgelopen weekend. De laatste nederlaag voor Atleti kwam op 11 april, toen er in eigen huis ruim werd verloren van aartsrivaal Real Madrid, dat met 1-4 wist te winnen. Van de zeven duels die volgden won Atlético er vijf.

Club Atlético de Madrid

57 wedstrijden speelde de ploeg van Diego Simeone dit seizoen. Daaronder vallen de 37 competitiewedstrijden, twee bekerduels en maar liefst achttien wedstrijden in het kader van de UEFA Europa League. De Madrileense ploeg weet vooral in Europees verband zeges te behalen, maar desondanks wordt in de competitie een zesde plaats bezet. In totaal won Atlético iets meer dan de helft van alle wedstrijden: dertig uit 57. Ruim een kwart werd echter verloren. Real Madrid en Barcelona wisten twee keer van Atleti te winnen, maar ook Athletic slaagde erin om drie punten te halen tegen de ploeg uit Madrid. Van de uitwedstrijden die Atlético speelt wordt bijna een derde gewonnen. Slechts tien uitzeges behaalde Atleti, maar daar zitten wel alle uitduels uit de knockoutfase van de Europa League tussen.

Geen speler kwam alle duels in actie, maar de jonge aanvaller Adrián López zat wel alle duels bij de selectie. Hij speelde daadwerkelijk 55 wedstrijden, waarvan 44 vanaf de aftrap. Filipe Luís is de enige andere speler van Atlético die meer dan vijftig duels speelde. De Braziliaanse linksback kwam tot 51 optredens. Doelman Thibaut Courtois speelde exact vijftig wedstrijden, waarin hij 54 tegentreffers te incasseren kreeg. De Belgische keeper speelde 21 clean sheets bij elkaar. De rappe Eduardo Salvio speelde wel 47 wedstrijden, maar de Argentijn deed dat vaker vanaf de bank dan vanuit de basis. Liefst 24 keer kwam hij als invaller het veld in, meer dan wie dan ook.

Radamel Falcao is met afstand clubtopscorer. De Colombiaanse aankoop van veertig miljoen euro maakt zijn transfersom vooralsnog waar, en was al 33 keer trefzeker. De topschutter van de Europa League van vorig seizoen staat in de huidige jaargang al weer op tien goals, waarmee hij opnieuw bovenaan staat, samen met Klaas Jan Huntelaar. Adrián heeft de achtervolging ingezet. De Spaanse schaduwspits scoorde negentien goals, waarvan elf in Europa. Drie daarvan scoorde hij echter in de voorrondes. Met tien assists is hij de leider in dat klassement, al heeft hij concurrentie van de Turkse vleugelspeler Arda Turan, en middenvelder Gabi, die beiden negen keer aangever waren. Gabi blinkt uit in een ander klassement. De vice-aanvoerder schraapte al twintig gele kaarten bij elkaar in 47 wedstrijden.

Atlético bereikte de finale van de Europa League door allereerst af te rekenen met louter zeges tegen het Noorse Strømsgodset en Vitória SC uit Portugal. In de groepsfase met Celtic, Stade Rennais en Udinese werd er slechts twee keer punten verspeeld: 1-1 in Frankrijk en een 2-0 nederlaag op bezoek bij de Italianen op 20 oktober. Na dat verlies is de ploeg van Diego Simeone ongenaakbaar, en rijgde het maar liefst elf zeges aan elkaar om Boekarest te bereiken. Dat betekent dat de Madrilenen zowel uit als thuis wonnen van achtereenvolgens Lazio (in de groepsfase), Besiktas, Hannover 96 en Valencia.

Het statistisch beste team van Atlético in 2011-12:

Athletic Club

Maar liefst zestig wedstrijden heeft het team van Athletic Club de Bilbao al achter de kiezen. Dat heeft alles te maken met de cupfightersspirit waarmee de Basken de finales haalden van de Copa del Rey en de Europa League. Athletic won net niet de helft van alle duels die zij speelden. In totaal speelde de ploeg van Marcelo Bielsa 28 zeges bij elkaar. Exact een kwart van de duels van Los Leones wordt verloren. Real Madrid en Real Betis waren twee keer te sterk voor Athletic. Atlético won in Vicente Calderón met 2-1, maar in San Mamés viel het kwartje ruimschoots de andere kant op: 3-0. Buitenshuis wint Athletic net zo vaak als dat het verliest: elf keer. Zeven keer namen de Basken een punt mee uit vijandelijk gebied.

Rechtsbuiten Markel Susaeta speelde als enige alle duels. Van de zestig duels stond hij 54 keer in de basisopstelling en moest hij nog eens zes keer als invaller opdraven. Doelman Gorka Iraizoz moest twee potjes afstaan aan reservegoalie Raúl, die overigens beiden niet gewonnen werden. Nog eens acht(!) spelers van Athletic speelden ruim vijftig wedstrijden in dit succesvolle seizoen. Onder hen ook Iker Muniain, de pas negentienjarige international van Spanje, die al 51 keer in de basiself stond. Na Iraizoz speelde aanvoerder Andoni Iraola de meeste minuten voor Los Rojiblancos. De rechtsachter speelde 4721 minuten, achttien meer dan Susaeta, en zo’n tweehonderd meer dan Óscar de Marcos.

Fernando Llorente is de belangrijkste pion voorin bij Athletic. De spits was goed voor 28 doelpunten, maar in de halve finale tegen Sporting was hij ook goed voor twee assists, een verdubbeling van zijn seizoenstotaal. Normaliter is Susaeta de belangrijkste aangever. De vleugelspits gaf al dertien assists, maar scoorde evenzovaak. Met tien assists zijn ook De Marcos en Ander Herrera belangrijke spelers in de aanval. Ook Athletic heeft notoire kaartenpakkers. Verdedigende middenvelder Ander Iturraspe pakte al twintig keer geel. Javi Martínez, die dit seizoen met name centraal achterin actief is, hoefde zich eenmaal minder bij de arbiter te melden. Wel speelde hij vijf duels minder dan Iturraspe.

Athletic had het beduidend lastiger om Roemenië te bereiken dan haar tegenstander. In de voorronde moest Athletic het opnemen tegen Trabzonspor, dat na de 0-0 in Bilbao uit de competitie werd genomen. Athletic kreeg dus een vrijgeleide naar de groepsfase, alwaar het te sterk bleek voor Slovan Bratislava, Red Bull Salzburg en Paris Saint-Germain, al wisten de Fransen in Parijs met 4-2 te winnen. In de knock-outfase kwam de ploeg van Marcelo Bielsa terug van een 2-1 nederlaag in Moskou tegen Lokomotiv, won het tweemaal van Manchester United en versloeg het Schalke in Gelsenkirchen. In de halve finale bleek Sporting in Lissabon te sterk, maar in de return werd het ondanks een tegentreffer van Ricky van Wolfswinkel rechtgezet.

Het statistisch beste team van Athletic in 2011-12:

Naast de sterkste opstellingen van beide ploegen heeft WijZijnVoetbal nog wat statistieken op een rijtje gezet.

* = minimaal acht duels gespeeld

Geschreven door en statistieken via M. Westerveld.

Europa League-finale Atlético de Madrid vs Athletic Club de Bilbao

Zondagmiddag staan FC Twente en Ajax tegenover elkaar in het kader van de Eredivisie. Bij winst prolongeren de Amsterdammers het landskampioenschap. Wij Zijn Voetbal werpt een blik op de statistieken.

FC Twente en Ajax hebben de afgelopen jaren veelvuldig belangrijke duels tegen elkaar gespeeld. Ajax pakte vorig seizoen het kampioenschap tegen de Tukkers met een 3-1 zege in de ArenA. De laatste twee Johan Cruijff-schalen gingen tussen deze twee clubs, beide gewonnen door Twente, en ook de bekerfinale van 2011 was prooi voor de ploeg van Steve McClaren, toen nog gecoacht door Michel Preud’homme. Het is inmiddels al wel weer even geleden dat Ajax wist te winnen in de Grolsch Veste. In november 2008 gebeurde dat voor het laatst, toen de Amsterdammers door goals van Siem de Jong en Rasmus Lindgren te sterk waren voor het elftal van McClaren. Van de laatste vijftien wedstrijden tussen deze clubs werden er vijf gewonnen door Ajax, en zes door FC Twente. Viermaal werd het gelijk, waaronder de laatste editie.

Ajax verkeert in een absolute bloedvorm. De Amsterdammers waren door en begraven maar sinds ze in eigen huis onderuit gingen tegen Manchester United verspeelden zij geen enkel punt meer. Een zege reeks van elf duels is het resultaat, met ook nog eens zes clean sheets in de laatste zeven wedstrijden. Tegenstander Twente doet het een stuk minder goed. De titel is praktisch buiten bereik na slechts resultaten tegen Feyenoord (0-2), ADO (1-1) en NAC (2-2). Ook de zeges die wél behaald werden tegen degradatiekandidaten De Graafschap en Excelsior waren met de hakken over de sloot. Twente won daarbij slechts drie van de laatste acht competitiewedstrijden.

FC Twente
FC twente kwam dit Eredivisieseizoen 31 keer in actie. Ondanks dat een landstitel er theoretisch nog in zit is men ontevreden over de resultaten. Slechts iets meer dan de helft werd gewonnen; om precies te zijn wonnen de Tukkers zeven duels. Negen keer werd er een punt gepakt, en vijf keer verloren. Er werd onderuit gegaan bij Roda JC en NEC, terwijl Heracles in Enschede wist te zegevieren. Feyenoord slaagde er zelfs in zowel uit als thuis van Twente te winnen. Er is voor Twente geen groot verschil tussen uit en thuis. In uitduels werd slechts twee keer vaker punten verspeeld dan in de eigen Grolsch Veste.

Ola John miste tot nu toe geen duel. De vleugelspits kwam met 31 duels één keer vaker in actie dan reservecaptain Wout Brama. Samen met Willem Janssen maakten zij als enigen alle zeventien zeges mee. Janssen ontbrak bovendien in drie duels, die allemaal niet gewonnen werden. Alleen Tim Cornelisse, die tien van zijn zestien duels won, heeft een hoger winstpercentage. Luuk de Jong is de clubtopscorer van Twente. De spits schoot vooralsnog 23 keer raak in 29 duels, waarmee hij de tweede plaats op de topscorerslijst van de Eredivisie bekleedt. Geen andere Tukker komt in de buurt van De Jong. De in januari vetrokken Marc Janko staat tweede met tien treffers, terwijl John met zeven doelpunten op plaats drie staat. John is bovendien koploper op de assistsranglijst. Al zestien keer wist hij een voorzet af te leveren die binnengewerkt werd, vooral door De Jong, die zelf acht keer aangever was. Andere belangrijke spelers zijn Leroy Fer en Nacer Chadli. Zij waren ook meer dan tien keer bepalend met een treffer of een steekbal.

Het statistisch beste team van Twente in de Eredivisie in 2011-12:

AFC Ajax
In de 31 duels die Ajax speelde stapten de Amsterdammers twintig keer als winnaars van het veld. Van de elf duels die niet werden gewonnen, werden er vier verloren. Ajax verloor bij FC Groningen, FC Utrecht en Feyenoord. De Utrechters wonnen op 5 februari bovendien in Amsterdam, waardoor de titelkansen van Ajax helemaal verkeken leken. Niets was echter minder waar, nu de ploeg van Frank de Boer een zegereeks van elf duels heeft opgebouwd en daarmee een voorsprong van tien punten. Ook Ajax kent geen groot verschil tussen uit- en thuisduels. Er werd op vreemde bodem zes keer punten verspeeld; in de ArenA vijf keer.

Doelman Kenneth Vermeer stond evenals Christian Eriksen alle duels in de basis. Ook Vurnon Anita miste nog geen wedstrijd, al kwam de verdedigende middenvelder drie keer vanaf de bank. Ismail Aissati werd door De Boer in genade aangenomen, en dat bleek geen slechte zet. De dertien wedstrijden waarin de Marokkaanse middenvelder zijn opwachting maakte, werden allemaal gewonnen. Ook Araz Özbiliz heeft een hoog winstpercentage. De Armeen won tien van zijn elf wedstrijden.

Ondanks dat Ajax het vaaktst scoorde in de Eredivisie kent de club geen afgetekende topschutter. Miralem Sulejmani en Siem de Jong leiden met elf doelpunten. Dmitri Bulykin bezet de derde stek; de Rus scoorde acht keer in 570 minuten. Eriksen is de meest waardevolle speler van Ajax. De Deen scoorde zeven goals, maar was ook al zeventien keer aangever. De Jong zit hem op de hielen; de Nederlandse aanvaller was naast zijn elf doelpunten goed voor negen assists.

Het statistisch beste team van Ajax in de Eredivisie in 2011-12:

Naast de sterkste opstellingen van beide ploegen heeft WijZijnVoetbal nog wat statistieken op een rijtje gezet.

* = minimaal acht duels gespeeld

Geschreven door en statistieken via M. Westerveld.

FC Twente – AFC Ajax in statistieken

Het is feest in Beieren, Bayern München behaalde gisteren de finale van de Champions League. In de halve finale werd Real Madrid na een barslechte penaltyserie op de knieën gedwongen, waardoor FC Hollywood op zaterdag 19 mei om de bokaal mag gaan spelen tegen Chelsea. Spelers, trainer, bestuur, bobo’s; allemaal stonden ze gisteren vooraan om de lofuitingen in ontvangst te nemen. Volledig terecht, het zij ze gegund. Laat men in Zuid-Duitsland echter niet een belangrijke grondlegger van dit succes vergeten!

De finale
We schrijven januari 2009. De UEFA maakt bekend in welke stadions de Champions League-finales van 2011 en 2012 zullen worden gespeeld. De voetbalbond gaat voor twee hypermoderne locaties, die beide na de eeuwwisseling pas gebouwd zijn. Voor 2011 was de keuze gevallen op het nieuwe Wembley, voor 2012 ging men voor de Allianz Arena, de thuishaven van Bayern München. Reken maar dat de maand mei van dit jaar vanaf dat moment bovenaan de agenda stond van iedere Bayern-aanhanger. En geef ze eens ongelijk, wat is er nou mooier dan een Europese finale spelen in je eigen stadion?

Voor Bayern zou de eerste horde, kwalificatie voor het hoofdtoernooi, geen probleem moeten zijn. De Duitse Rekordmeister is een vaste klant in het eindtoernooi en ontbrak deze eeuw alleen in het seizoen 2007/08, toen men uitkwam in de toenmalige UEFA Cup. Bovendien won de club het toernooi in 2001, door in de finale Valencia na penalties te verslaan. Daarnaast verloor Bayern de finales van 1999 en 2010 en werd het nog tweemaal uitgeschakeld in de halve finale. Met deze prestaties is Bayern één van de meest succesvolle clubs sinds de oprichting van het toernooi in 1992. Prestaties uit het verleden bieden echter geen garantie voor de toekomst en dat gezegde ging vorig seizoen ook bijna op voor Bayern want het had niet veel gescheeld of de grootste club van Duitsland had niet eens deelgenomen aan deze Champions League-editie.

Het rampseizoen 2010/11
Laten we even teruggaan naar vorig jaar, het seizoen 2010/11. Bayern München begon het seizoen opnieuw onder leiding van Louis van Gaal, die voor een onmogelijke opgave stond de prestaties uit zijn eerste seizoen als trainer te evenaren. Onder leiding van Van Gaal pakte Bayern, na een moeizame seizoensstart, het 22e landskampioenschap uit de clubhistorie en won het voor de vijftiende maal de Duitse beker. Ook in de Champions League ging de ploeg steeds beter draaien maar de machine werd een halt toegeroepen in de finale, door het Internazionale van José Mourinho. Een seizoen later liep het in Zuid-Duitsland een stuk slechter, vooral na de winterstop volgden de teleurstellingen elkaar op. In de DFB-Pokal was de halve finale het eindstation, in Europa lag opnieuw Internazionale dwars en ook in de competitie draaide Bayern stroef.

Begin april was de maat vol. Een maand eerder was al besloten dat Van Gaal na de zomerstop vervangen zou worden door Jupp Heynckes maar zijn dienstverband kwam nog vroegtijdiger aan een einde, toen Bayern gelijkspeelde tegen Nürnberg en op een vierde plaats belandde. Deze vierde plek geeft in Duitsland geen toegang tot de (voorrondes van de) Champions League. Als Bayern het seizoen zo zou beëindigen, was men veroordeeld tot de Europa League. Onaanvaardbaar voor de clubleiding, voorafgaand aan het seizoen van de finale in de Allianz Arena, en er werd dan ook met harde hand ingegrepen. Van Gaal werd naar buitengewerkt en mocht zijn hulpjes meenemen. Zijn trouwe assistent Andries Jonker echter, al jaren zijn grootste knecht en fan, liep wonderwel niet met hem mee de deur uit maar besloot in München te blijven om het seizoen als hoofdcoach af te maken.

Jonker aan het roer
Een zware opgave met een getekende selectie en bovendien de zichzelf verheerlijkende clubiconen Beckenbauer, Hoeness en Rummenigge als Zwaard van Damocles boven zijn hoofd. Andries zou Andries echter niet zijn als hij daar maling aan zou hebben. Een echte Amsterdammer, die Jonker, die vast en zeker wist dat hij het wel even zou gaan maken in München. Het zou de kroon op zijn werk moeten zijn. Van assistent bij Barcelona, naar heerser bij Willem II en vervolgens koning in München, alwaar hij zich net als bij Barcelona vakkundig naar binnen had gelikt. Jarenlang de hielen likken van Van Gaal betaalde zich in april 2011 eindelijk uit, Jonker had de leiding over één van de grootste teams op aarde.

En warempel, Jonker begon voortreffelijk. Vijf wedstrijden voor het einde kwam hij aan het roer, met één punt achterstand op de felbegeerde derde plek. Zijn eerste maatregel was het passeren van de falende doelman Kraft, die onder Van Gaal nog de voorkeur kreeg boven Bütt. Daarmee kon hij al niet meer stuk bij de Drie Wijzen van Beieren, die met genoegen toekeken hoe Jonker zijn ploeg naar een 5-1 op Leverkusen leidde. Binnen een week was de derde plaats heroverd en bovendien was het een welgemikte trap op de ziel van Heynckes, de trainer van Leverkusen die na de zomer met het baantje van Andries’ grote leermeester ging lopen. De toon was gezet voor de slotfase van de competitie, Bayern wist uit de vijf wedstrijden onder Jonker 13 punten te pakken en stelde de voorronde van de Champions League veilig met een nooit vertoonde 1-8 overwinning bij hekkensluiter St. Pauli. De zelfingenomen blaag had de wereld laten zien dat hij wel degelijk serieus genomen moest worden. In your face, Johan Derksen!

De architect
Andries Jonker, assistent bij Barcelona, heerser van Willem II, koning in München, architect van deze Champions League-finale. Want dat mogen we toch wel zeggen. Als deze gigant zijn nek niet had uitgestoken een jaar geleden, had Bayern het moeten doen met de stuivers van de Europa League. Allemaal leuk en aardig zo’n Schweinsteiger, die na lang blessureleed de beslissende penalty voor de finale in eigen stadion binnenschiet. Of Robben, die de dwarsligger uit een niet nader te noemen finale vanaf de stip trotseerde. Of Neuer, die slechts één penalty van Real doorliet. Laat ze lekker feesten, ze hebben het verdiend. Maar als de rookwolken wat zijn opgetrokken, laat ze dan alsjeblieft eventjes denken aan de man waarmee dit avontuur überhaupt begon. Die zijn kunsten nu moet vertonen met het het tweede elftal van FC Hollywood. De man die ze wilden afschepen met de A-jeugd. Deze Champions League-finale is ook van hem, zonder Andries Jonker hadden ze de heldenstatus van deze week nooit behaald.

Geschreven door Jasper.

De Champions League-finale van Andries Jonker

Zaterdag om 20:00 uur staan FC Barcelona en Real Madrid weer eens tegenover elkaar. De zesde Clásico van het seizoen zal uitermate bepalend zijn voor de titelstrijd in Spanje. Wij Zijn Voetbal neemt een kijkje naar de statistieken.

In de laatste vijftien Clásicos wist Real Madrid slechts twee keer als winnaar van het veld te stappen. De laatste keer in de competitie was in 2008, vlak na het kampioenschap. Het werd toen 4-1. De laatste keer overall was in de Copa del Reyfinale van 2011, toen Cristiano Ronaldo in de verlenging de enige goal maakte. In de overige dertien Clásicos was Barcelona maar liefst negen keer overwinnaar. De laatste competitiewedstrijd in Camp Nou eindigde in een enorme zege voor Barcelona. In november 2010 werd het maar liefst 5-0 voor de Catalanen.

===========

Beide ploegen hebben meestal relatief weinig problemen met de tegenstand in La Liga, waardoor het gat van de koploper met de nummer drie (inmiddels 33 punten) zo enorm is geworden. Vooral Barcelona is bezig met een uitstekende reeks. Sinds het verlies in Pamplona (3-2) werd er geen punt meer verspeeld, en inmiddels is de zegereeks opgelopen naar elf gewonnen partijen op rij. In eigen huis is Barcelona al 34 wedstrijden op rij ongeslagen, en speelde het slechts drie keer gelijk.

Real Madrid is dus gewaarschuwd. De Madrilenen zagen hun voorsprong van tien punten teruglopen tot vier, door gelijke spelen met Málaga, Villarreal en Valencia. De Madrilenen zijn al veertien duels ongeslagen in uitduels, de laatste keer bij Levante (1-0) in september. Daarna werden er alleen nog punten verspeeld bij Racing (0-0) en Villarreal (1-1). De laatste twee duels op vreemde bodem werden relatief simpel gewonnen; in totaal scoorde Real negen keer in Pamplona en Vicente Calderón.

===========

FC Barcelona

In 33 competitieduels wist Barcelona liefst 25 keer als winnaar van het veld te stappen. In de acht duels die niet werden gewonnen werd er tweemaal verloren. De Catalanen gingen eerst onderuit bij Getafe (1-0) en vervolgens in Pamplona tegen Osasuna (3-2). Sinds de nederlaag in Baskenland werkte Barça aan een reeks van elf zeges op rij, waardoor het gat met Real Madrid nog slechts vier punten is. Barcelona speelde zes keer gelijk, onder meer bij Athletic (2-2) en stadgenoot Espanyol (1-1). In eigen huis liep Barça echter tegen een doelpuntloos gelijkspel tegen Sevilla aan, mede door een gemiste strafschop van Lionel Messi in blessuretijd. Het was wel het enige puntverlies van de Catalanen in Camp Nou.

Doelman Víctor Valdés is de enige speler van Barcelona die alle competitieduels speelde. Messi miste één wedstrijd door schorsing, maar dat weerhield hem er niet van om 41 goals te maken in de 32 duels die hij wel speelde. Dat zijn 31 doelpunten meer dan Alexis Sánchez, de nummer twee op de topschutterslijst van de ploeg van Pep Guardiola. Cesc Fàbregas en Xavi Hernández maakten er allebei negen. Met veertien gaf Messi ook de meeste assists, gevolgd door rechtsback Dani Alves die elf keer aangever was. Met 55 goals en assists opgeteld is Messi de meest waardevolle speler van La Liga. Ook hier heeft hij een ruime voorsprong op de rest van zijn ploeg; Fàbregas staat 2e met achttien. Alleen zijn rivaal Cristiano Ronaldo van Real Madrid houdt hem bij met vijftig.

Het statistisch beste team van Barcelona in La Liga 2011-12:

===========

===========

Real Madrid CF

Real Madrid speelde 33 keer in La Liga en wist 27 keer als winnaar van het veld te stappen. Twee keer werd er verloren; allereerst eindigde de uitwedstrijd bij Levante in 1-0 alvorens de eerste Clásico dit seizoen in Bernabéu in een 1-3 nederlaag eindigde. Er werd bovendien nog vier keer gelijkgespeeld. In september bij Racing (0-0) en onlangs drie keer in korte tijd, tegen Málaga, Villarreal en in eigen huis tegen Valencia. Hierdoor is het gat met Barcelona van tien punten geslonken naar vier. Iker Casillas en Cristiano Ronaldo maakten alle wedstrijden mee. De Portugees miste slechts 66 minuten in totaal.

Ronaldo is de topschutter van Real Madrid en de competitie. Die laatste positie deelt hij wel met Messi; beiden scoorden liefst 41 keer, nu al een record. Aangezien Messi 87 minuten minder speelde heeft hij gemiddeld twee minuten minder nodig om het net te vinden. Ronaldo’s aanvalspartners Gonzalo Higuaín en Karim Benzema scoren ook zonder al te veel problemen; zij troffen respectievelijk 21 en achttien keer doel. Op het gebied van assists vertrouwt Real Madrid op Mesut Özil en Ángel Di María, die samen al 29 keer aangever waren.

Het statistisch beste team van Real Madrid in La Liga 2011-12:

===========

Statistieken:

===

Geschreven door en statistieken via M. Westerveld.

Een statistische blik op El Clásico

Vanaf speelronde 7 binden de bezoekers van WijZijnVoetbal de strijd met elkaar aan om zo goed mogelijk de negen Eredivisie-wedstrijden te voorspellen. Wekelijks zal een andere user zijn licht laten schijnen over de tweekampen die op het programma staan en een poging wagen om zoveel mogelijk goede uitslagen te benoemen. Waar het allemaal om draait? De felbegeerde titel van Beste Eredivisie-voorspeller seizoen 2011/2012 en de daarbij horende hoofdprijs! Deze week is het de beurt aan Clough!

Even in het kort de puntentelling:
Uitslag goed (1 – X – 2) – 1 punt
Eindstand goed – 3 punten
Bonusvraag goed – 3 punten

Vr 20/4 NAC Breda – Roda JC 1 2-1
Ik ben bepaald niet onder de indruk van NAC dit jaar maar aangezien het vrijdagavond is en Roda JC in uitwedstrijden ronduit dramatisch presteert, ga ik toch voor een thuisoverwinning. Mooi zal het echter niet worden. Dit zijn de wedstrijden die je doen afvragen waarom je ook alweer moet betalen voor je Eredivisie Live-abonnement.

Za 21/4 SC Heerenveen – Vitesse 1 2-0
Heerenveen en Vitesse zijn ploegen die blij vlagen leuk voetbal laten zien en ik verwacht dan ook een redelijk onderhoudend duel. Hoewel men in het Friese dorpje erg was geschrokken van de midweekse oorwassing tegen Ajax wist men zich tijdig te herstellen tegen NEC. Die lijn zal worden doorgezet tegen Vitesse.

Za 21/4 De Graafschap – Heracles 1 2-1
Normaliter zou mijn voetbalhart niet sneller kloppen bij het zien van dit affiche maar nu de strijd tegen degradatie in volle gang lijkt zie ik wel uit naar zo’n avondkraker op De Vijverberg. Heracles heeft altijd mijn sympathie maar ze hebben de punten lang zo hard niet nodig. Een driepunter voor De Graafschap dus. Met een goal van Ted.

Za 21/4 RKC – FC Utrecht 2 0-3
Alles aan RKC is fout. Het knullige stadion, de sponsornaam en bovenal de onmenselijk slechte goaltunes. Voetbalkennis heb ik verder niet dus deze dingen zijn mijn enige aanknopingspunt om dit duel te voorspellen. De hoogtijdagen in Waalwijk moeten maar eens ten einde komen. Hup Utrecht.

Za 21/4 Excelsior – FC Twente 2 1-3
Een uitwedstrijd spelen op Woudestein is voor geen enkele voetballer een pretje. Zeker niet als je zoals Twente in deze wedstrijd het spel zal moeten maken. Toch verwacht ik dat de Tukkers dit voldoende zullen weten klaar te spelen. En anders winnen ze alsnog wel wegens het verschil in individuele kwaliteiten. Twente wint weer eens.

Zo 22/4 ADO Den Haag – Feyenoord X 1-1
Hoewel Feyenoord het dit jaar boven verwachting doet ben ik nog lang niet iedere wedstrijd overtuigd van de kracht van de ploeg. Wanneer Feyenoord zelf het spel moet maken wil dat nog niet altijd lukken. Uit in Den Haag denk ik dat de Rotterdammers definitief afhaken in de strijd om plek twee.

Zo 22/4 AZ – VVV 1 4-0
In Alkmaar zit het de laatste tijd niet mee. De ploeg verspeelde tot twee keer toe zeer belangrijke punten in de slotseconden van een duel. En dan verschijnt het telefoonnummer van Altidore ook nog eens in het openbaar waardoor het toestel van de Amerikaan plots roodgloeiend staat. Maar de nuchtere jongens van Verbeek laten zich niet gek maken en VVV kan er helemaal niets van. Daarom een ruime overwinning.

Zo 23/4 PSV – NEC X 1-1
Vol verbazing hoorde ik Cocu en Toivonen praten over een collectieve prestatie en een goede wedstrijd, nadat men in eigen huis nipt had gewonnen van AZ. Was die derde goal toen nooit gevallen dan had men hier ongetwijfeld heel anders over gedacht, want het spel van PSV is al weken niet om aan te gluren. Daarom glijden ze nu dan ook weer onderuit. Een gelijkspel zal het maximaal haalbare blijken.

Zo 23/4 Ajax – FC Groningen 1 2-0
En daarmee krijgt Ajax de landstitel definitief in de schoot geworpen. Aan de mannen van Pieter Huistra zal het sowieso niet liggen. FC Groningen speelt al weken alsof de gehele selectie levensmoe is. Directeur Nijland grapte al dat hij lopend naar huis zou gaan mocht zijn FC in de ArenA de drie punten pakken en hij zal na het doen van deze uitspraak geen minuut onrustig slapen. Een thuisoverwinning lijkt de enige mogelijke uitkomst van dit duel.

De stand:
1. vinnie06 12 punten
2. Hendril 10
3. Boris 9
4. Silenus 8
5. d_b01 7
5. Mark-Hgl 7
5. mcyodogg 7
8. BoerBert 6
8. witikvil 6
10. Jasper 5
10. methodmich 5
10. vitessezuid 5
10. dndiek 5
14. Tieske1983 4
15. tjekkie 3
16. Beschouw 2

Geschreven door Clough.

De voorspelling van…